{"id":11,"date":"2013-10-14T13:12:34","date_gmt":"2013-10-14T11:12:34","guid":{"rendered":"http:\/\/www.argia.eus\/blogak\/amaia-lekunberri\/?p=11"},"modified":"2013-10-14T13:12:34","modified_gmt":"2013-10-14T11:12:34","slug":"entzuten-al-duzu-oihartzuna","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogak.argia.eus\/amaia-lekunberri\/2013\/10\/14\/entzuten-al-duzu-oihartzuna\/","title":{"rendered":"Entzuten al duzu oihartzuna?"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

<\/p>\n

Normal
\n0<\/p>\n

21<\/p>\n

false
\nfalse
\nfalse<\/p>\n

ES
\nX-NONE
\nX-NONE<\/p>\n

<\/p>\n

<\/p>\n

\/* Style Definitions *\/
\ntable.MsoNormalTable
\n{mso-style-name:”Tabla normal”;
\nmso-tstyle-rowband-size:0;
\nmso-tstyle-colband-size:0;
\nmso-style-noshow:yes;
\nmso-style-priority:99;
\nmso-style-parent:””;
\nmso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
\nmso-para-margin-top:0cm;
\nmso-para-margin-right:0cm;
\nmso-para-margin-bottom:10.0pt;
\nmso-para-margin-left:0cm;
\nline-height:115%;
\nmso-pagination:widow-orphan;
\nfont-size:11.0pt;
\nfont-family:”Calibri”,”sans-serif”;
\nmso-ascii-font-family:Calibri;
\nmso-ascii-theme-font:minor-latin;
\nmso-hansi-font-family:Calibri;
\nmso-hansi-theme-font:minor-latin;
\nmso-fareast-language:EN-US;}<\/p>\n

\"\"<\/a><\/span><\/p>\n

Urriak 12, gaitzespen eguna ospatzekorik ez zeukatenentzat. Hala ere, \u201c<\/span>yo he<\/span> tomado ya una decisi\u00f3n, diversi\u00f3n es lo que yo busco,\u00a0 <\/span>solo quiero disfrutar\u201d\u00a0 <\/span>lematzat, askok egin genuen bat Durangon. Espainiar inperioaren aldeko toparik ez, baina Anestesia beste behin taula gainean ikusteak merezi zituen topa bakar bat baino gehiago, bizpahiru edo zazpi-zortzi buru kolpe, zein biharamuneko afonia eta samako minak. Zarauzko laukoteak, mende laurden eta gero,argi utzi zuen pozoi gozoa izaten jarraitzen duela, ezagutu dudan Anestesia dosirik bortitzenetarikoa. Burmuinak astinduz, fantasiaren garapena, sormen handiko jolasak eta peajerik gabeko doinuak nagusitu ziren larunbat gauez Durangoko txosnagunean. Minutu gutxi batzuk izan zirelako ustean baina ordu bete luzez, aske sentitu nintzen, bizitza dastatu nuen, eta lepoa jokatuko nuke ez nintzela bakarra izan. Ni, zu, gu\u2026 unibertsoa gara! Edo izan ginen behintzat herenegun gauez.<\/span><\/p>\n

Zazpi bat graduko tenperatura eta giroa bero. Euforia. Sentitu genituen zerua eta infernua. Deabruaren truko bat bailitzan azaleratu ziren lur azpiko ahotsak, askatu ziren luzez barnean gordetako gorrotoaren ahotsak, jo puntuan jarri ziren hitz pozoinduak, eta ez dut nahi polizia izan<\/em> oihukatu zen ahots batez biktimak ixilik geratzen ziren bitartean. Asteburua pasata, oraindik ere behin eta berriz erreproduzitu dezaket ahots urratu guzti haiek, denak batera, sortuta<\/span>ko orroa, basurdearen irrintzia. Ehiztariaren heriotza. <\/span><\/p>\n

Eta zuk, irakurlentzule, entzuten al duzu orro haren oihartzuna? Sasoiz zabiltza erantzuteko, beldurrak ez dezala zure ahotsa ixildu, orain da zure txanda, ezazu galdu aukera. Diagnosiak hainbeste diren honetan, baliteke terapiarekin jo izana. Nik neuk behintzat, asteburuko anestesia dosiaz geroztik ez daukat munduarekin batera usteltzen ari naizelako sentsaziorik. Baina… eta zuk, entzuten al duzu oihartzuna?<\/span><\/p>\n

Erantzun. \u00a0<\/span>Edo justifika zaitez eta zoriontsu bizi. <\/span><\/p>\n

Nire partetik pentsamendu zoragarri bat besterik ez. Agur beldur guztiak eta kaixo askatasuna.<\/span><\/p>\n