{"id":772,"date":"2019-09-11T07:16:48","date_gmt":"2019-09-11T05:16:48","guid":{"rendered":"https:\/\/www.argia.eus\/blogak\/santi-leone\/?p=772"},"modified":"2019-09-11T07:16:48","modified_gmt":"2019-09-11T05:16:48","slug":"heavy-metalari-buruzko-bi-film-eta-hiru-dokumental-ii-lords-of-chaos","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogak.argia.eus\/santi-leone\/2019\/09\/11\/heavy-metalari-buruzko-bi-film-eta-hiru-dokumental-ii-lords-of-chaos\/","title":{"rendered":"Heavy metalari buruzko bi film eta hiru dokumental (II): Lords of Chaos"},"content":{"rendered":"
\"Lords<\/a>

Lords of Chaos<\/p><\/div>\n

Metalhead<\/i> filmaren akaberan, hiru gazte ailegatu dira Oslotik Herari bisita egitera, honek igorri zien demoak erakarrita. Batek egin du aurkezpena: “\u00d8<\/span>ystein dut izena, eta hauek dira Yngve eta Pal Ole”. Beren disketxea dute Oslon, ttikia baina arras cool-a omen dena. Musika talde bat ere osatu dute, baina haren izenik ez dute aipatu. Zaleak, halere, aise ezagutuko du omenaldia: <\/span>\u00d8<\/span>ysteinek <\/span>\u00d8<\/span>ystein Aarseth \u2013<\/span>Euronymous<\/i><\/span> goitizenez\u2013 Mayhem taldearen sortzaileari egiten dio erreferentzia; bertze bi izenak batuta, Pelle Yngve Ohlin \u2013<\/span>Dead<\/i><\/span> goitizenez\u2013 talde bereko abeslaria ateratzen zaigu. Erran bezala, omenaldia da kontua, alde batetik, urte haietan Mayhemek ez zuelako Islandiara bidaiatu eta, bertzetik, bidaiatzekotan, Ohlin gabe beharko zukeen, ordurako <\/span>Dead<\/i><\/span> goitizena baino gehiago haren egoeraren deskripzio zehatza baitzen.<\/span><\/p>\n

Lords of Chaos<\/i><\/span> filmak ez du Mayhem-en historia kontatzea helburu, Norvegiako black metala nola sortu zen kontatzea baizik, baina horretarako ezinbertzean toki handia eman behar bai <\/span>Dead<\/i><\/span>i, bai <\/span>Euronymous<\/i><\/span>i, bai Mayhemi. Jonas <\/span>\u00c5<\/span>kerlund-ek zuzendu zuen; Bathory taldeko bateria jotzaile ohia izanda, iduri luke <\/span>\u00c5<\/span>kerlundena izen aproposa zela <\/span>esku artean dugun gaia lantzeko, baina filmak ez omen du arrakasta handirik izan musikazaleen artean. <\/span>Rolling Stone<\/i><\/span> aldizkarian franko kritika negatiboa idatzi zuen Kory Growk, eta han-hemenka sare sozialetan ez dira falta metalzaleen iritzi kritikoak. Zuzendariak oinarri gisa erabili zuen izen bereko liburua \u2013Michael Moynihan-ek eta Didrik S\u00f8derlind-ek idatzia\u2013, ordea, aski arrakastatsua gertatu da, sari bat \u2013Firecracker Alternative Press Award, 1998an\u2013 jasotzeraino. Nire jarrera lehenbailehen argitze aldera, erran behar dut ezin izan nuela liburua akitu; filma, berriz, nahiko gustatu zitzaion musikan aditua edo <\/span>tr00 kvltist<\/i><\/span>-a ez naizen honi.<\/span><\/p>\n

\"Black<\/a>

Black metal egitea nekagarria da benetan<\/p><\/div>\n

\n

Istorioaren hari nagusia \u00d8<\/span>ystein Aarseth <\/span>Euronymous<\/i><\/span> bada ere, filma bi partetan banatzen da: lehendabizikoan, goitiago aipatutako <\/span>Dead<\/i><\/span> abeslaria dugu protagonista, eta berarekin Mayhemen eta black metalaren inguruko giroaren sorrera; bigarrenean, Yngveren heriotzaren ondotik, Varg Vikernes ezagutzeko plazera edo izanen dugu, eta berarekin izenburuko anabasa ailegatuko da.<\/span><\/p>\n

Mad Movies<\/i><\/span> aldizkarian, komedia beltz gisa deskribatzen dute filma. Eta horretarik badu. Filmean, protagonistak, Aarsethek, eginahal guziak egiten ditu erakusteko muturreko metal brutalena bertzerik ez duela bulkatu nahi; are gehiago, etengabe predikatzen du musika klase bat ez, bizimodu bat dela black metala, bizimodu gaiztoa hain zuzen ere. Eta bera dela gaiztoetan gaiztoena. Alta bada, behin ere hutsik egin gabe, bere inguruan aurkitzen du bera baino aise gaiztakeria handiagoak egiteko prest dagoen jendea, eta, bera ez bezala, gauzak mutur-muturreraino eramatera ausartuko dena.<\/span><\/p>\n

\"Talde<\/a>

Talde osoa<\/p><\/div>\n

\n

Aipatutako Pelle Yngve Ohlin <\/span>Dead<\/i><\/span>, adibidez, 1988tik 1991era Mayhemeko abeslaria izanen zena. Taldeak abeslari bat behar zuela jakinda, Suediatik kasete bat igorri zien taldekideei, baina gutun-azalean, kasetearekin batera, hildako sagu bat sartu zuen, gurutziltzatua eta, Oslora ailegatu orduko, aski usteldua. Heriotzarekin obsesionatua, animalien gorpuak gordetzen omen zituen ohatze azpian, heriotzaren urrina sentitzeko; kontzertuetan besoetan ebakiak egiteko ohitura izaten zuen, eta ez gara preseski ebaki ttikiez ari. Tiro bat bota eta bere buruaz bertze egin zuen taldeak entseatzeko zuen etxe batean, 1991ean. Aarsethek aurkitu zuelarik, poliziari edo anbulantzia bati deitu baino lehen, argazki batzuk egin zizkien lagunari eta lurrean hedatuak ziren burmuin puskei. Talentu handia ez ezik, egiazko problema psikologikoak ere ba omen zituen <\/span>Dead<\/i><\/span>ek, akabera tragiko horretara eraman zutenak. <\/span><\/p>\n

\"Maitasunez,<\/a>

Maitasunez, Pelle<\/p><\/div>\n

\n

Aarsethen jarrerak krisi bat ekarri zuen taldera. Ordura artioko baxu jotzaileak, J<\/span>\u00f8rn Stubberud <\/span>Necrobutcher<\/i><\/span>-ek, taldetik ospa egin zuen, argazkien aferagatik <\/span>Euronymous<\/i><\/span>ekin haserre. Varg Vikernes-en ordua da. Filmaren bigarren zatia Aarsethen eta Vikernesen arteko maitasun-gorrotoaren kontakizuna da. Vikernes gauzak muturreraino eramanzalea bide zen; black metalzaleek kristautasuna mespretxatu eta Eliza gorroto badute, orduan ez da nahikoa horretaz mintzatzea. Zer edo zer egin beharko da. Eta horrela, 1992az geroztik, elizak hasi ziren kiskaltzen Norvegian.<\/span><\/p>\n

Norvegiako black metalzaleen giroa oilategi txikia izanik, neurri handi batean, oilar bakarra izateko lehia da <\/span>Euronymous<\/i><\/span>en eta Vikernesen arteko istorioa. Harik eta Vikernesek Aarseth erail zuen artio. Hogeita hiru nabalkada eman zizkion; horietarik hamasei, bizkarrean.<\/span><\/p>\n