{"id":780,"date":"2019-09-24T10:13:56","date_gmt":"2019-09-24T08:13:56","guid":{"rendered":"https:\/\/www.argia.eus\/blogak\/santi-leone\/?p=780"},"modified":"2019-09-24T10:13:56","modified_gmt":"2019-09-24T08:13:56","slug":"possum","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogak.argia.eus\/santi-leone\/2019\/09\/24\/possum\/","title":{"rendered":"Possum"},"content":{"rendered":"
\"Here's<\/a>

Here’s a bag, now what’s inside? \/ Does he seek or does he hide? \/ Can you spy him deep within? \/ Little Possum, black as sin.<\/p><\/div>\n

The IT Crowd<\/i><\/span><\/span> baino lehen, <\/span><\/span>Garth Marenghi\u2019s Fright Knight<\/i><\/span><\/span> izan zen, Richard Ayoadek (alegia <\/span><\/span>IT Crowd<\/i><\/span><\/span>eko Moss-ek) Matthew Holness-ekin batera idatzi zuen <\/span><\/span>telesail<\/span><\/span>a. Beldurrezko saioen parodia zen <\/span><\/span>Garth Marenghi<\/i><\/span><\/span>, umoretsua beraz, baina bere garaian ez omen zuen arrakasta handirik lortu. Harrezkeroztik, film batzuk ere egin ditu Holnessek; <\/span><\/span>Possum<\/i><\/span><\/span> haren hirugarren film luzea da, baina horretan ez dugu umore arrastorik aurkituko. Susto handirik ere ez, nahiz eta inoizko txotxongilo izugarrienetarik den pertsonaia nagusietako bat. Filmeko une guzietan ikusten d<\/span><\/span>it<\/span><\/span>ugun <\/span><\/span>paisaiak<\/span><\/span> bezala, ilun-iluna da kontatzen zaigun istorioa.<\/span><\/span><\/p>\n

Sortetxera itzuli da Philip (Sean Harris), bere txotxongilo ikuskizun batean <\/span><\/span>haur guziak betiko ikaratzeko moduko figura bat erakutsiz<\/span><\/span> eskandalua sortu ondotik. Poltsa handi bat darama eskuan, eta, barnean, hotzikarak eragiteko moduko txotxongilo bat, <\/span><\/span>arestian aipatutako ikuskizun hartakoa hain zuzen ere<\/span><\/span>. Behin eta berriz saiatuko da Philip txotxongilo hura \u2013Possum izena paratu diona\u2013 abandonatzen, baina behin eta berriz harengana itzuliko da munstroa. Ez da luze joanen ikuslea ohartu artio txotxongiloak egilearen haurtzaroko trauma bat gorpuzten duela, eta haren etengabeko itzulerak traumatik ihes egin ezina sinbolizatzen duela. <\/span><\/span>Hori guzia aski ez eta osabaren figura aztoragarri bezain gorrotagarria \u2013Philipen sortetxean bizi dena eta haren aitaordea-edo izan zena\u2013 jasan beharko du gure protagonistak.<\/span><\/span><\/p>\n

\"Ispiluko<\/a>

Ispiluko gizona<\/p><\/div>\n

Hautsitako psikea da Philipena, eta haren begi erietarik ikusiko dugu dena istorio honetan. Pertsona barnekoia izanik, gutitan mintzatuko da oraindik bere sortetxean bizi den osabarekin \u2013zeinarekin harreman gatazkatsua baitu\u2013; behin baino gehiagotan, berriz, adituko dugu haurra zelarik asmatu zuen poema bere egoera \u2013metaforikoki bada ere\u2013 adierazteko. Poemak ere hotzikarak eragiten ditu, txotxongiloak adina.<\/span><\/p>\n

\"Osaba\"<\/a>

Osaba<\/p><\/div>\n

Protagonistak egiten dituen eginahal guziak gorabehera, txotxongiloa harengana gupidagabeki itzultzen den bezala, hura ere obsesiboki itzuliko da haurtzaroko toki jakin batzuetara. Philipen ibilaldi errepikakor horiek osatzen dute filmaren zati nagusia, bai eta txotxongilotik ihes egiteko alferrikako saioek ere. Ridley Scottek Alien<\/i>-en egin zuen bezala, Holnessek ere gutiago gehiago delako teoria aplikatzen du bere lan honetan; horren ondorioz, minutu franko pasatu artio ez dugu txotxongilo osoa ikusteko aukerarik izanen. Lehen minutuetan, Philipek daraman poltsan haren presentzia sumatu bertzerik ez dugu eginen, eta horrek are asaldagarriago bihurtuko du Philipek bizkar gainean \u2013eta ariman\u2013 daraman iluntasuna.<\/span><\/p>\n