{"id":13151,"date":"2008-07-01T18:37:35","date_gmt":"2008-07-01T18:37:35","guid":{"rendered":"http:\/\/13151"},"modified":"2008-07-01T18:37:35","modified_gmt":"2008-07-01T18:37:35","slug":"inkestatik-inkestara","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/2008\/07\/01\/inkestatik-inkestara\/","title":{"rendered":"Inkestatik inkestara"},"content":{"rendered":"<p>Azken egun hauetan handik eta hemendik <a href=\"http:\/\/www.zenbatgara.org\/eus\/txostenak\/larranaga-zg3.htm\">artikulu honen berri<\/a> izan dut. Inkesta Soziolinguistikoaren harira, azterketa interesgarria da, dudarik gabe.<\/p>\n<p><img decoding=\"async\" class=\"img-responsive\" src=\"http:\/\/farm4.static.flickr.com\/3052\/2588576012_ecfc658f97.jpg?v=0\"><br \/>Jarraian osorik:<\/p>\n<div>\n<h3>Euskararen egoerari buruzko ikerketak: euforia<br \/>\n                giroa ala konfusio-zeremonia?<\/h3>\n<p>Ondorengo lerroetan Jaurlaritzak plazaratu dituen azken lan horietatik<br \/>\n                2. Soziolinguistikazko Inkestaren inguruan Zenbat Garako kideek<br \/>\n                eskatuta eta beraien informaziorako gogoeta batzuk egiten ahaleginduko<br \/>\n                naiz, hau da, nire ustez punturik garrantzitsuenak direnen balorazio<br \/>\n                bat egiten. Datuei dagokienez, zer aztertua falta ez den arren,<br \/>\n                aspergarria gerta ez dadin, ez naiz sartuko datuei dagozkien zehaztasun<br \/>\n                gehiegitan. Bakar batzuk besterik ez ditut aipatuko. Ezagutzari<br \/>\n                buruzkoak, hain zuzen.<\/p>\n<p>                I\u00f1aki Larra\u00f1aga, soziologoa.<\/p>\n<p>                Azken aldi honetan euskararen inguruan era askotako mugimendu<br \/>\n                berriak nabari dira. Nagusienak besterik ez aipatzearren honako<br \/>\n                auek aipatuko ditut:<\/p>\n<p>                GIZARTE ERAKUNDEEN ALDETIK SORTUTAKOAK<br \/>\n                \u2013Euskararen Unibertsoa <br \/>\n                \u2013Gizarte Erakundeen Kontseilua<br \/>\n                \u2013Bai Euskarari kanpaina (5 estadioetako jaialdiarekin burutu<br \/>\n                zena)<br \/>\n                \u2013XXI menderako akordio soziala (647 erakundek sinatua)<br \/>\n                \u2013Lan-ordu bati dagokion diru-sariaren bilketa (100 miliotik<br \/>\n                gora)<br \/>\n                \u2013Plan Estrategikoa<br \/>\n                JAURLARITZAREN ALDETIK SORTUTAKOAK<br \/>\n                \u2013Euskara Biziberritzeko Plan Nagusia<br \/>\n                \u2013Euskal Herri osoko Soziolinguistikazko 2.Inkesta (bi alditan<br \/>\n                azaldua)<br \/>\n                \u2013Euskal Autonomia Erkidegoko 2. Mapa Soziolinguistikoa.<\/p>\n<p>                Hasteko eta behin, esan behar da eskertzekoa dela, nahiz eta berandu,<br \/>\n                Euskal Herri osoko datu horien azalpena bere osotasunean eman<br \/>\n                izana. Tamalez, konfusio-zeremonia baten antzeko zerbait izan<br \/>\n                da azalpen horien inguruan. Izan ere, alde batetik, Euskal Herri<br \/>\n                osoko 2. Soziolinguistikazko Inkestaren datuak (1996. urtean egindako<br \/>\n                Inkestakoak) azaldu ondoren (lehen ere azaldurik zeuden datu orokorrak);<br \/>\n                eta handik aste gutxira, Euskal Autonomia Erkidegoko 2.Mapa Soziolinguistikoaren<br \/>\n                emaitzak (1981eko, 1986ko, 1991ko eta 1996ko erroldetan jasotako<br \/>\n                datuak) aurkeztu ziren. Herritar arruntarentzat nahasmentua sortzeko<br \/>\n                arriskua ezin uka. Ez baita erraza bereizten jakitea zer den inkesta<br \/>\n                soziolinguistikoa eta zer mapa soziolinguistikoa eta bien artean<br \/>\n                dagoen diferentzia; hau da, batak, Inkestak, Euskal Herri osoan,<br \/>\n                lagin baten bidez, egindako inkesta batean jasotako datuak ematen<br \/>\n                dituela eta besteak, Mapak, Euskal Autonomia Erkidegoko biztanle<br \/>\n                guztiei (unibertsoari alegia) egindako erroldan hizkuntzari buruz<br \/>\n                eskatutako datuak jasotzen direla.<\/p>\n<p>                Jaurlaritzako Hizkuntza Politikarako Sailordetzak plazaratu dituen<br \/>\n                datu hauen azalpenean eta ondorengo alditan egindakoetan, euforia<br \/>\n                giro bat zabaldu da Euskararen baitan gauzak mugitzen ari direla<br \/>\n                eta.<\/p>\n<p>                Giro horren ondorioz edo, orain arte jarrera guztiz kritikoa zutenak<br \/>\n                ere, orain, euforia giro horrekin bat eginda agertzen dira. Izan<br \/>\n                ere, salbuespenak salbuespen, ez da inolako balorazio kritikorik<br \/>\n                plazaratzen. Guztiak dira onespenak eta txaloak. Agintariek agertzen<br \/>\n                duten diskurtso autokonplazientearekin bat egiten da. Desagertu<br \/>\n                dira lehen hain kritika zorrotzak egiten zituztenak. Non dira<br \/>\n                orain, lehen hain kritikoak ziren AEK eta EKBko kideak?. Non dira<br \/>\n                lehen hain salaketa gordinak egin ohi zituzten Unibertsitateko<br \/>\n                beste hainbat irakasle?<\/p>\n<p>                Badirudi, bat-batean, Euskararentzat gauzak bere onera etorri<br \/>\n                direla eta arazo guztiak, guztiz konpondu ez badira ere, ongi<br \/>\n                bideraturik daudela. Hori hain da horrela non guztiek onartzen<br \/>\n                baitute hizkuntza politikaren arduradunen diskurtsoa, eta behin<br \/>\n                eta berriz errepikatzen agerraldi guztietan (errepikatzearen poderioz<br \/>\n                sinesgarritasuna lortuko duen ustean ote?). Euskararentzat gauzak,<br \/>\n                toki guztietan ez bada ere, ondo joaten hasi direla &#8220;azken<br \/>\n                15-20 urte hauetan egindako lanari esker&#8221;.<\/p>\n<p>                Zer gertatu da bada hain euforiko egoteko? Zer da aldatu dena<br \/>\n                Euskararen egoerari dagokionez? Nik, ondorengo lerroetan 2. Soziolinguistikazko<br \/>\n                Inkestari buruz jardungo dut. Beste batean aztertuko ditugu 2.<br \/>\n                Mapa Soziolinguistikoko edukiak.<\/p>\n<p>                Aipaturiko 2. Soziolinguistikazko Inkesta horren hariari jarraituz<br \/>\n                Euskal Herri osoko txostenaren sarreran egiten den aurkezpenean<br \/>\n                azaltzen diren aipamenetatik abiatuko naiz. Nire irakurketa kritikoa,<br \/>\n                bai, baina baikorra izango da. Hondamendira eraman gaitzakeen<br \/>\n                euforia itsutik katastrofismo ezkorretik bezain urrun kokaturik,<br \/>\n                alegia.<\/p>\n<p>                <u>HIZKUNTZA POLITIKAREN HELBURU NAGUSIAK<br \/>\n                <\/u><br \/>\n                &#8220;Azken urteotako hizkuntza politikaren helburu nagusia, erabilera<br \/>\n                zabaleko hizkuntzaren hiztunen eskubideak erabilera urrikoek ere<br \/>\n                piskanaka izango dituztela bermatzea eta horrela, gizarte geroz<br \/>\n                eta elebidunagoa eta integratuagoa lortzea izan da.&#8221; Bi helburu<br \/>\n                nagusi,beraz, <br \/>\n                \u2013a) gizarte geroz eta elebidunagoa <br \/>\n                \u2013b) gizarte geroz eta integratuagoa <br \/>\n                \u2013c) hizkuntza-normalizazioaren bidean <br \/>\n                Helburu horiek lortzeko aipatzen dira hizkuntza-normalizatzeko<br \/>\n                programa eta eta Euskara Biziberritzeko Plan Nagusia.<\/p>\n<p>                Helburu nagusietatik abiatuz hizkuntza normalizaziori dagozkion<br \/>\n                gogoetak egitera pasako gara.<\/p>\n<p>                a).-ELEBITASUN SOZIALA MODU IRAUNKORREAN BIDERATU EZINA DA<br \/>\n                Gizarte geroz eta elebidunagoa lortzea helburu nagusitzat jotzen<br \/>\n                da. Berriro ere, gizarte elebidunaren edo elebitasun sozialaren<br \/>\n                diskurtsoa aipatzen da. Jakina da, bestalde, ez teorian eta ez<br \/>\n                praxian elebitasun sozialaren kontu hori modu iraunkor batean<br \/>\n                bideratu ezina dela. Izan ere, gizarte berean bi hizkuntza funtzio<br \/>\n                berberak betetzeko erabiltzea proposatzen denean, jakina da zer<br \/>\n                proposatzen den: bietako bat soberan edo alferrikakoa denez (superflue,<br \/>\n                deitzen dio W.F. Mackey soziolinguistikan adituak) indartsuena<br \/>\n                den hizkuntza nagusitzen dela, alegia. Eta noski, soberan dagoen<br \/>\n                hizkuntza ahulena denez, hizkuntza indartsuena nagusitzea onartzen<br \/>\n                da (modu subliminal batean bada ere).<\/p>\n<p>                Beste kontu bat da gizarte bateko pertsonak hizkuntza bat baino<br \/>\n                gehiago ezagutzea, eta beraz, elebidun edo eleaniztun izatea.<br \/>\n                Gure seme-alabek hiru edo lau hizkuntza jakitea normala izango<br \/>\n                dela, alegia. Hori, ordea, elebitasun pertsonala da eta ez soziala.<\/p>\n<p>                Izan ere elebitasuna edo eleaniztasuna beti dira indibidualak<br \/>\n                edo pertsonalak eta ez sozialak. Gizarteez hitzegiterakoan bere<br \/>\n                baitan kontaktoan dauden hizkuntzez edo, hobeto esanda, bere baitan<br \/>\n                gizarteak dituen hizkuntz komunitateez aritu behar da. Baina ez<br \/>\n                ditzagun gauzak nahasi. Elebitasunaz ari garenean subjektua pertsona<br \/>\n                da, eta bestean, berriz, gizartea. Bereizketa hori elementala<br \/>\n                da hizkuntza politika egoki bat diseinatu nahi bada.<\/p>\n<p>                b).-INTEGRAZIOA: KULTURA ETA HIZKUNTZ KOMUNITATE BAKOITZAREN GARAPENA<br \/>\n                ZIURTATZETIK DATOR<br \/>\n                Beste helburu nagusia gizarte geroz eta integratuagoa lortzea<br \/>\n                dela esaten zaigu. Eta nola ulertu behar da integrazio kontzeptu<br \/>\n                hori?<\/p>\n<p>                Askotan entzuten denaren arabera, gutxienez esan daitekeena zera<br \/>\n                da: hitz horren erabilera zehaztugabeak nahasketa eta konfusioa<br \/>\n                sortzen duela.<\/p>\n<p>                Zenbait alditan, gehienetan ez bada, hitz horrekin adierazi nahi<br \/>\n                izaten da, gure gizartean diren kultura eta hizkuntz komunitateen<br \/>\n                arteko elkarbizitzarako eredua plater konbinatu baten antzekoa<br \/>\n                ez denean, mestizaiaren edo hibridazioaren gisakoa izan behar<br \/>\n                duela. Jakina da, ordea, hibridoak diren produktuek ez dutela<br \/>\n                erreprodukziorako baliorik; antzuak direla, alegia. Eta hibridatzen<br \/>\n                den kultura edo hizkuntza bati ere gauza bera gertatzen zaio;<br \/>\n                hau da, erreprodukziorako indarra galdu egiten duela. Hibridatzaileak<br \/>\n                gordetzen du beretzat indar hori.<\/p>\n<p>                Gehiago oraindik, jakina da kultur edo hizkuntzen arteko mestizaia<br \/>\n                edo hibridazioak, indartsuenak diren kultur eta hizkuntzen mesedetan<br \/>\n                eta ahulenen kaltetan gertatzen direla. Kultura eta hizkuntzen<br \/>\n                integrazioak horrela ulertuta euskal kultura eta hizkuntza amildegira<br \/>\n                bidean jartzen ditu.<\/p>\n<p>                Benetako integrazioak, ordea, justu kontrako esanahia du; hau<br \/>\n                da, kultura edo hizkuntza bakoitzari bere garapena bideratzeko<br \/>\n                eta lortzeko behar dituen aukerak eta baliabideak errekonozitu<br \/>\n                behar zaizkiola.<\/p>\n<p>                Hasteko eta behin, aitortu eta errekonozitu behar dugu Euskal<br \/>\n                Herrian, gutxienez, hiru kultura eta hizkuntz komunitate ditugula.<br \/>\n                Bata, euskalduna, noiz eta non sortu zen garbi ez badago ere,<br \/>\n                hemen garatzen joan dena. Beste biak, espainola eta frantsesa,<br \/>\n                inguruko estatuetatik etorriak edo indarrez ezarriak edo bertakoek<br \/>\n                hobetsiak (nahi den moduan interpretatuz).<\/p>\n<p>                Integrazio hitza erabiltzen denean, kuriosoa bada ere, ez da hiruren<br \/>\n                arteko mestizaiarik edo koktelik aipatzen. Ez, alde batetik euskal<br \/>\n                kultura eta hizkuntza dira espainiar kultura eta hizkuntzarekin<br \/>\n                integratu nahi direnak; eta beste aldetik, euskal kultura eta<br \/>\n                hizkuntza dira frantses kultura eta hizkuntzarekin integratu nahi<br \/>\n                direnak. Inoiz ere ez da planteiatzen espaniar eta frantses kultura<br \/>\n                eta hizkuntzen arteko integrazioa.<\/p>\n<p>                Garbi dago hemen, beste gauza askotan bezala, tranpa bat dagoela.<br \/>\n                Izan ere, euskal kultura eta hizkuntza dira espaniar edo frantses<br \/>\n                kultura eta hizkuntzekin integratu beharrekoak. Inoiz ere ez espaniar<br \/>\n                eta frantses kultura eta hizkuntza elkarren artean integratzeko<br \/>\n                konturik, askoz hurbilagokoak izan arren. Horiek, dirudienez,<br \/>\n                ikutu ezinezkoak dira.<\/p>\n<p>                Zergatik ez da, behingoz, onartzen bakoitzak bere nortasun propioa<br \/>\n                duenez, bakoitzak autonomia osoa izatea bere garapen propioa bideratu<br \/>\n                ahal izan dezan?<\/p>\n<p>                Kultura eta hizkuntz komunitate desberdinen arteko integrazioa<br \/>\n                ulertzeko modurik egokiena kultura eta hizkuntz komunitate bakoitzaren<br \/>\n                garapena ziurtatzetik datorrena da. Inori ezer kendu gabe. Norbera<br \/>\n                biziz eta besteei bizitzen utziz, alegia. Bestela, orain gertatzen<br \/>\n                den bezala, batzuen hipertrofia edo espansionismoak besteen atrofia<br \/>\n                eta garatu ezina ekartzen baitu. Eta horri ezin zaio inolaz ere<br \/>\n                integrazio izenik eman. <\/p>\n<p>                c).-NORMALIZAZIOAREN KONTZEPTUA BERA NORMALIZATZETIK ABIATU BEHAR<br \/>\n                DA<br \/>\n                Txostenaren sarrerako atal berean aipatzen da, bestalde, hizkuntza-normalizazioa<br \/>\n                lortzeko ahaleginetan egindako programazioak eta batez ere Euskara<br \/>\n                Biziberritzeko Plan Nagusiaren bidez lortu nahi den hizkuntz normalizazioa.<\/p>\n<p>                Normalizazio hitza, gaur egun, Euskal Herrian nonahi entzuten<br \/>\n                den eta edozertarako erabiltzen den kontzeptu horietako bat da.<br \/>\n                Hala nola: gizartearen normalizazioa, normalizazio politikoa,<br \/>\n                soziala, kulturala, linguistikoa eta beste hainbat esparrutan. <\/p>\n<p>                Hemen ere, aurreko kontzeptuekin gertatzen zen bezala, lehenik<br \/>\n                esan behar da, normalizazioaren kontzeptua bera normalizatzetik<br \/>\n                abiatu behar dela. Izan ere, normalizazioari buruzko ideiak, ilunak<br \/>\n                eta nahasiak ez direnean, kontrajarriak ere izaten baitira. Eta<br \/>\n                azkenean ez dakigu jendea zertaz ari den.<\/p>\n<p>                Izan ere, normalizazio hitzarekin, pakearekin, demokraziarekin<br \/>\n                eta beste askorekin gertatzen den moduko zerbait gertatzen da;<br \/>\n                hau da, batzuen gustokoa denean eta beren interesak babestuak<br \/>\n                gertatzen direnean, edozein esparrutan, horri deitzen diote egoera<br \/>\n                normalizatua. Eta hori, berriro esan behar da, tranpa bat dela,<br \/>\n                normalizazioak, benetakoa izateko, hainbat baldintza betetzea<br \/>\n                eskatzen duelako.<\/p>\n<p>                Hizkuntzaren normalizazioari dagokionean esan behar da, J.M S\u00e1nchez<br \/>\n                Carri\u00f3n Txepetx-ek garbi azaldu duen bezala, hiru maila<br \/>\n                kontuan hartzea eskatzen duela. Hiru maila horietan gauzatzen<br \/>\n                ez bada, ez baita posible normalizazioaz hitz egitea.<br \/>\n                Hiru maila edo aspektu horiek honako hauek dira: <\/p>\n<p>                Maila orokorra, hizkuntza bere osotasunean hartzen duena<br \/>\n                Maila soziala, hizkuntz Komunitatea kontuan hartzen duena<br \/>\n                Maila indibiduala, hiztuna kontuan hartzen duena<\/p>\n<p>                Maila orokorrari dagokionez, helburua zera da: gure aro historiko<br \/>\n                honetan Euskararen ahalbideak optimizatzea edo Euskararentzat<br \/>\n                osasuntsua izango den egoera bat lortzea; eta horretarako, erabili<br \/>\n                beharreko baliabideak edo osagaiak honako hauek dira: euskaldunen<br \/>\n                MOTIBAZIOA, EZAGUTZA eta ERABILERA optimizatzea. Osagai horietako<br \/>\n                bakar bat ere ezin daiteke gutxietsi edo alde batera utzi. Guztiak<br \/>\n                dira ezinbestekoak.<\/p>\n<p>                Maila sozialari dagokionez, berriz, hiztunen kolektibitateaz ari<br \/>\n                gara, hau da, hizkuntz komunitateaz, eta helburu nagusia zera<br \/>\n                da: botere linguistikoa berbanatzea eta horrela, hizkuntz komunitatea<br \/>\n                berregituratzea (Hizkuntz Komunitatearen erdigunean, inguruan<br \/>\n                eta periferian zein egon behar duen finkatu eta gauzatzea); eta<br \/>\n                horretarako eman beharreko urratsak honako hauek dira: aginte<br \/>\n                politikoak helburu linguistikoei subordinatua egon behar du, eta<br \/>\n                ez alderantziz, hizkuntz taldeak barrutik kanpora sendotzen dira<br \/>\n                eta talde bakoitzak bere funtzioa ulertu eta gauzatu behar du.<\/p>\n<p>                Maila indibidualari dagokionez, azkenik, helburu nagusia euskal<br \/>\n                nortasuna osatzea da, euskararen lurraldearen barnean eta kanpoan.<br \/>\n                Hori lortzeko erabili beharreko bideak honako hauek dira: kanpotarren<br \/>\n                inplementazio edo euskalduntze prozesua, bertako erdaldunduen<br \/>\n                positibizazio edo euskarara hurbiltzea eta euskaldunen optimizazio<br \/>\n                edo garapen osoa. <\/p>\n<p>                Hizkuntz normalizazioaz hitzegiteak, beraz, aipaturiko baldintzak<br \/>\n                bere osotasunean betetzea ez bada ere, betetzeko bidean jartzea<br \/>\n                eskatzen du.<\/p>\n<p>                Gure artean, ordea, badirudi, esparru batzutan hizkuntzari sarbidea<br \/>\n                ematea, gune berri batzuetan errotulazio elebiduna sartzea edota<br \/>\n                Internet sarean orri berri bat euskaraz irekitzeari (gure herrietako<br \/>\n                kaleetan erdaraz barra barra ari garen bitartean) nahikotzat jotzen<br \/>\n                dela hizkuntza normalizazioaren bidean urrats handiak ematen ari<br \/>\n                garela esateko. Ni ez nago Euskara Interneteko sarean ibiltzearren<br \/>\n                aurka, nola bada(?) aurrerakuntza horiek guztiak euskararen mesedetarako<br \/>\n                dira. Halere, esan behar da, zoritxarrez, ekintza horiek ez dutela<br \/>\n                eragin handirik ekartzen ez euskararen maila orokorraren hobekuntzan,<br \/>\n                ez hizkuntz komunitatearen artikulazioan eta botere politikoa<br \/>\n                helburu linguistikoei subordinatze prozesuan, ez eta maila indibidualean<br \/>\n                (zenbat hasten dira euskara ikasten urrats horien ondorioz?).<br \/>\n                Sustrai-sustraian, lehengo arazoek lehenean jarraitzen dute, konponketaren<br \/>\n                zai. Berriro ere, ez gaitezen engaina. <\/p>\n<p>\n                <u>MARKO JURIDIKO-LEGALARI DAGOKIONEZ ALDAKETARIK EZ<br \/>\n                <\/u><br \/>\n                Atal honi dagokionez gauza jakina da ezer ez dela aldatu, Konstituzioak,<br \/>\n                Autonomia Estatutuak, Foru Hobekuntzaren Legeak eta beste lege<br \/>\n                guztiak sortu zirenean bezala inolako aldaketarik gabe jarraitzen<br \/>\n                baitute.<\/p>\n<p>                Bestalde, azken 10-15 urteotan askotan entzun ditugu gisa honetako<br \/>\n                aipamenak: &#8220;Guk badakigu zein diren Konstituzioek eta legeek<br \/>\n                ezartzen dizkiguten baldintzak. Badakigu zein den joko-zelaia<br \/>\n                eta baita zein diren joko-arauak ere. Eta guk joko zelai horretan,<br \/>\n                gure gustokoak ez izan arren, jokatzea onartu egin dugu, era horretan<br \/>\n                euskararen normalizazioa bideratzeko asmoz.<\/p>\n<p>                Baina, zertaz ari gara? Joko-zelaiaz edo bonba-minaz betetako<br \/>\n                zelaiaz? Joko-zelaia baino gehiago ez al da jokorik egin ezin<br \/>\n                den kartzelako patio bat?<\/p>\n<p>                Izan ere, hor dauzkagu bere horretan diskriminatzaileak diren<br \/>\n                Espainiako eta Frantziako Konstituzioak eta etengabeko inpugnazio,<br \/>\n                errekurtso eta erasoak, epaitegietako zigorrak eta abar luze bat.<\/p>\n<p>                Zer joko klase egin daiteke, Konstituzio horien baldintzak aldatzen<br \/>\n                ez diren bitartean, lege horien aurka jokatzea ez bada? Ez dugu<br \/>\n                ahantzi behar euskara minorizatua egoteaz gainera beste batzuen<br \/>\n                baitan preso dagoela!<\/p>\n<p>                Bestalde, esaten zaigu euskararen normalizazioa bideratzeko asmoz<br \/>\n                ari direla ahalegin horretan. Nik ez dut jende asko borondate<br \/>\n                onarekin lanean ari denik ukatzen. Ezta ere jende ugari gogo onez<br \/>\n                lan horretan ari denik. Baina ez ditzagun geure buruak ez besteenak<br \/>\n                engaina. Izan ere, gauza jakina da, Konstituzioaren eta bere menpeko<br \/>\n                legeen baldintzak aldatzea lortzen ez den bitartean ezinezkoa<br \/>\n                dela hizkuntza minorizatuen normalizazioa lortzea. Hizkuntzen<br \/>\n                artean bat dominantea eta besteak subordinatuak diren bitartean<br \/>\n                ez baitago normalizazioa lortzeko ezinbestekoa den berdintasunaren<br \/>\n                onarpenik. Horregatik subordinazio horrek irauten duen bitartean<br \/>\n                egoera diglosiko batera kondenatuak gaude erremediorik gabe. K.<br \/>\n                Mitxelenak esan ohi zuen bezala &#8220;diglosiazko purgatorioan<br \/>\n                bizitzera&#8221;, alegia.<\/p>\n<p>                Horregatik esan ohi da hizkuntza baten normalizazioak maila sozialean<br \/>\n                ezinbestekoa duen baldintza botere politikoa eta legeak helburu<br \/>\n                linguistikoei subordinatuak egotea dela eta ez alderantziz gure<br \/>\n                artean gaur egun gertatzen den bezala, hau da, helburu linguistikoak<br \/>\n                legeei eta botere politikoari subordinatuak egotea.<\/p>\n<p>                Gehiago oraindik, gure artean sarritan, gehienetan ez esatearren,<br \/>\n                hizkuntza trukeko txanpon bezala ibilia izan da: alderdi politikoen<br \/>\n                arteko negoziaketa eta botere banaketak eskatzen dituen orekak<br \/>\n                eta tratuak burutzeko orduan, &#8220;trapitxeo&#8221; politikorako,<br \/>\n                alegia . Oso gutxitan, udalerri eta erakunde edo elkarte batzuetan<br \/>\n                izan ezik, jarri da hizkuntza, inolako baldintzarik gabe, beste<br \/>\n                guztien aurretik, hizkuntz komunitate normalizatuetan egin ohi<br \/>\n                den bezala. Ezinezkoa gertatzen da,beraz, puntu honetan ere, egoera<br \/>\n                normalizatu batera bidea egitea, sasiz betea baitago.<\/p>\n<p>                Halere, jakina da hizkuntzak ez direla legez edo dekretuz normalizatzen.<br \/>\n                Hizkuntz Komunitatea da normalizazioa lortu behar duena eta horretarako<br \/>\n                legeen egokitzapena ere lortu behar duena.<\/p>\n<p>\n                <u>DATUEI DAGOKIENEZ EUSKARAREN ARAZOA EZ DA KANTITATE ETA EXTENSIOARENA,<br \/>\n                KALITATE ETA INTENSITATEARENA BAIZIK<\/u><\/p>\n<p>                Hasteko eta behin, nik hemen euskararen ezagutzari buruzko datu<br \/>\n                orokorrak baino ez ditut aztertuko. Luze joko luke erabilera eta<br \/>\n                jarrerei buruzko zehaztasunetan sartzeak. Beste baterako utziko<br \/>\n                ditugu, beraz, gaineratiko datuak.<\/p>\n<p>                2. Soziolinguistikazko Inkestan azaltzen diren datu orokorrak<br \/>\n                (1996. urteko Inkestari dagozkionak) honako hauek dira:<\/p>\n<p>                1-Euskaldunak %22,5<br \/>\n                Ongi hitzegiten dute euskaraz<\/p>\n<p>                2-Elebidun hartzaileak %14,5<br \/>\n                Euskaraz &#8220;zertxobait&#8221; hitzegiten dakite, entzun eta<br \/>\n                irakurritakoa ongi ulertu<\/p>\n<p>                3-Erdaldun elebakarrak %63,0<br \/>\n                Gaztelera edo frantsesa besterik ez dakite <\/p>\n<p>                Datu hauek ezagunak ziren 1997ko otsailaz geroztik eta behin baino<br \/>\n                gehiagotan aurkeztuak izan dira prentsa, irrati eta telebistan.<br \/>\n                Hauek ikusita, esaten zaigu Euskararen egoera ona dela. Baina,<br \/>\n                zertan oinarri gintezke datu hauek onak direla esateko?<\/p>\n<p>                Bada esaten duenik ikusmiraren kontua dela, eta nolako begiekin<br \/>\n                begiratzen denaren arabera esan daitekeela botila erdi betea edo<br \/>\n                erdi hutsa dagoela. Barkatu jaun-andreeok, baina, ez aipatu mesedez,<br \/>\n                berriro ere, botila erdi betearen eta erdi hutsaren kontua. Horiek<br \/>\n                hitz jokoak besterik ez dira eta.<\/p>\n<p>                Benetako kontua, eta garratza gainera, zera da: euskaldunok ez<br \/>\n                garela Euskal Herriko biztanleriaren laurden batera iristen. Eta<br \/>\n                hori, esan beharrik ez dago, euskararentzat ez da egoera batere<br \/>\n                ona.<\/p>\n<p>                Horren ondorioz esan behar da, politikoek, ilun dauden gauzak<br \/>\n                lehen bezain ilun jarraitzea nahi dutenean, esatea hain gustokoa<br \/>\n                duten esaldia errepikatuz, &#8220;argi eta garbi&#8221; dagoela<br \/>\n                euskararentzat gauzak ondo daudela.<\/p>\n<p>                Izan ere, euskararen errelitatea zera da: Euskal Herri osoan euskal<br \/>\n                hiztunok ez garela autokonsistentea den masa kritikoa osatzera<br \/>\n                iristen. Masa kritikoaren kontu hori, etengabe ahotan erabiltzen<br \/>\n                den beste hitzetako bat izan arren, ez zaigu euskal hizkuntz komunitatea<br \/>\n                osatzeko orduan aplikatzea eta erabiltzea bururatzen ere.<\/p>\n<p>                Joera nagusia kantitatea eta estentsio handitzea da; beste hitz<br \/>\n                batzutan esanda, jende asko, elkarte asko, erakunde asko, akordio<br \/>\n                asko lortzea, horrela, euskararen masa kritikoa sendotuko dela<br \/>\n                ustetan. Hori eginez, ordea, ez da, besterik gabe, masa kritikoa<br \/>\n                sendotzen ez eta indartzen, dispertsatu eta difuminatu baizik,<br \/>\n                eta ondorioz, periferiara joaten utzi eta disolbitzeko arriskuan<br \/>\n                jarri.<\/p>\n<p>                Esan behar da, gainera, euskararen arazoa ez dela kopuru arazoa.<br \/>\n                Izan ere, Euskal Herriko lurraldeetan (kanpoan daudenak kontatu<br \/>\n                barik) 15 urtetik gorako 546.500 hiztun dituen Hizkuntz Komunitatea<br \/>\n                izanik (Ikus 1996ko Inkesta) badu bere biziraupena ziurtatzeko<br \/>\n                behar hainbat hiztun eta gehiago. Kontua da Hizkuntz Komunitate<br \/>\n                hori hizkuntzaren funtzioen arabera artikulatzea eta konpaktatzea.<br \/>\n                Eta hori ez da kantitate edo estentsio arazoa, kalitate eta intentsitate<br \/>\n                arazoa baizik. Eta ikuspegi batetik edo bestetik begiratzeak helburuak<br \/>\n                eta estrategiak guztiz aldatzea eskatzen du. Badirudi horretaz<br \/>\n                ez garela enteratu ere egin, edo ez dugula enteratu nahi, eta<br \/>\n                kantitate eta estentsioaren bidetik jarraitu nahi dugula, gizartearen<br \/>\n                aurrean itxurak eginez, bide horrek amildegira garamatzala konturatu<br \/>\n                gabe(?).<\/p>\n<p>\n                <u>1991-96 ARTEKO DATUEN BILAKAERA: HOBEKUNTZARIK EZ, ESTANKAMENTUA<br \/>\n                BAIZIK<\/u><\/p>\n<p>                Lehenik esan behar da, harrigarria badirudi ere, 1996. urteko<br \/>\n                inkestaren datuak azaltzerakoan ez dela inongo aipamenik egiten<br \/>\n                1991.urteko datuei buruz.2. Inkesta Soziolinguistikoan ez da datu<br \/>\n                bat bera ere azaltzen 1991ko urtekoa. Zergatik ote?<\/p>\n<p>                Bestalde, euskararen ezagutzari dagokionez, behin eta berriz esaten<br \/>\n                da azken urte hauetan izugarri hazten ari dela azken 15 urteetan<br \/>\n                egindako lanari esker. Nola esan daiteke hori datuak azaldu gabe?<\/p>\n<p>                Nik, nire aldetik, Hizkuntz Politikako arduradunek argitaratutako<br \/>\n                Euskararen Jarraipena I (1991ko Inkestako datuekin) eta Euskararen<br \/>\n                Jarraipena II (1996ko Inkestako datuekin) liburukietan azaltzen<br \/>\n                diren datuak erabiliz, honako emaitza hauek bildu ditut:<\/p>\n<p>                Euskaldunak | Elebidun hartzaileak | Erdaldunak<br \/>\n                1991: %22 | %8 | %70<br \/>\n                1996: %22,5 | %14,5 | %63<\/p>\n<p>                Datu hauetan ikus daitekeenez ez da hobekuntza nabarmenik euskaldunen<br \/>\n                proportzioari buruz (%0,5 besterik ez). Hobekuntza adierazgarria(%6,5ekoa),<br \/>\n                elebidun hartzaileen aldetik gertatu da. Erdaldun elebakar izatetik<br \/>\n                elebidun hartzaile izatera pasa direnak alegia (&#8220;zertxobait&#8221;<br \/>\n                hitzegiteko eta entzundakoa eta irakurritakoa ulertzeko gai direnak).<br \/>\n                Zoritxarrez badakigu, ordea, elebidun hartzaileek erdaldun izatetik<br \/>\n                hurbilago jarraitzen dutela euskaldun izatetik baino.<\/p>\n<p>                Bestalde, inkesta batetaz ari garenez, kontuan izan behar da laginketa<br \/>\n                osoaren laginketa-errorea edo erru-margina 1991ko Inkestan %2,1ekoa<br \/>\n                eta 1996ko Inkestan %1,6koa izan zirela. Euskaldunen %0,5eko igoera<br \/>\n                ez da, beraz, aldaketa esanguratsua, erru-margina baino eskasagoa<br \/>\n                baita.<\/p>\n<p>                Non gelditzen da, orduan, euskaldungoaren baitan izan den hobekuntza<br \/>\n                nabarmen hori? Ez gaitezen engaina eta ez dezagun inor engaina:<br \/>\n                Euskal Herrian, bere osotasunean harturik, euskaldunen proportzioan<br \/>\n                azken urteotan ez da hobekuntzarik izan estankamentua baizik. <\/p>\n<p>                Eta esan behar da kontua ez dela oraingoa. Izan ere, saiatu naiz<br \/>\n                beste datu batzuk biltzen eta honako hauek eskuratu ditut:<\/p>\n<p>                1970ean %22,7koa zen euskaldunen proportzioa Pedro de Irizarrek<br \/>\n                egindako datu bilketa baten arabera, 1978an % 23,4koa zen euskaldunen<br \/>\n                proportzioa Euskaltzaindiarentzat Siadeco ikerketa elkarteak Euskal<br \/>\n                Herri osoan egin zuen lehen inkesta soziokinguistikoaren arabera. <\/p>\n<p>                Euskal Herri osoari dagokionez garbi dago azken 25-30 urteotan<br \/>\n                ez dagoela hobekuntza nabarmenik. Gertatzen dena zera da: kopuruari<br \/>\n                dagokionez, alde batetik irabazten duguna bestetik galdu egiten<br \/>\n                dugula eta, oro har, aurreatu bezainbat atzeratzen ari garela<br \/>\n                azken 25-30 urteotan. <\/p>\n<p>                <b> Euskal Autonomi Erkidegoan ere hobekuntzarik ez<\/b><\/p>\n<p>                Baina emaitza onak Euskal Autonomia Erkidegokoak omen dira. Ikus<br \/>\n                ditzagun datu gutxi batzuk, eta horiek guztiak ofizialak, badaezpada<br \/>\n                ere, Jaurlaritzak zabalduak, datu fidagarriak ez direla esan ez<br \/>\n                dezaten.<\/p>\n<p>                1983an Eusko Jaurlaritzako Gabinete de Prospecci\u00f3n Sociol\u00f3gica<br \/>\n                delakoak egindako inkestaren arabera, euskaldunen proportzioa<br \/>\n                %26,9koa zen.<\/p>\n<p>                1991ko Hizkuntza Politika Sailordetzako inkestaren arabera, proportzio<br \/>\n                hori %24,1ekoa zen.<\/p>\n<p>                1996ko inkestaren arabera, berriz, proportzio hori %25,3koa zen.<\/p>\n<p>                Lehen aipatu dugun bezala, laginketaren erru-margina kontuan hartzen<br \/>\n                badugu esan behar dugu datu guztiak erru-margen horren barruan<br \/>\n                kokatzen direla. Ez dagoela, beraz, aldaketarik. Non dago, bada,<br \/>\n                EAEn azken 15 urteotan izan den euskaldunen proportzioen igoera?<br \/>\n                Non izkutatu dira?<\/p>\n<p>                Datu hauek, Euskal Herri osokoak bezala, 15 urtetik gorako biztanleen<br \/>\n                artean hazkunderik ez dagoela demostratzen dute eta orokorrean<br \/>\n                ez ezik Autonomi Erkidegoan ere ez dagoela hobekuntzarik estankamentua<br \/>\n                baizik. Alde batetik irabazten dena beste nunbaitetik galtzen<br \/>\n                dela, alegia. Ezin da, beraz, hobekuntza konturik lau haizetara<br \/>\n                zabaltzen ibili. Hori jendeari iruzur egitea da.<\/p>\n<p>                Baina hori baino okerragoa dena beste hau da: datuak izkutatu<br \/>\n                edo gauza bera dena, datuetan oinarritutako bilakaeraren berri<br \/>\n                ez ematea. Lehen aipatu dugun bezala, 1996ko datuak agertzen diren<br \/>\n                txostenean inon ez dira 1991ko datuak agertzen. Balorazio orokorrak<br \/>\n                egiten dira baina datuen frogarik azaldu gabe. Eta hori, jaunak,<br \/>\n                iruzur handiagoa egitea da, gizarteari eta Euskara berari. Izan<br \/>\n                ere, Euskarak orain behar duena ez da euforia eta optimismo itsu<br \/>\n                batean murgiltzea, diagnostiko egoki bat eta bizi duen ezintasuna<br \/>\n                gainditzeko estrategia egokiak bilatzea baizik.<\/p>\n<p>                Hizkuntza Politikakoei dagokienez, berriz, hobe litzateke Euskarak<br \/>\n                bizi duen errealitate gordinaren ordez fikzio edo desio irrealak<br \/>\n                azaltzeari utzi eta, leialtasunez jokatuz, esango balute, ahal<br \/>\n                duten guztia egiten ari diren arren, ez dutela lortzen egoera<br \/>\n                horren norabidea sustraitik aldatzea. Hori abiapuntu askoz osasungarriagoa<br \/>\n                litzateke. Euforia itsu horrek su artifizialen antzera funtzionatzen<br \/>\n                du. Orain txinparta eta koloretako argien momentua da. Gero etorriko<br \/>\n                da iluntasunarena. Zer egin orduan?<\/p>\n<p>                Azkenik esan behar da, Inkesta honetan azaltzen diren datu guztiak<br \/>\n                autobalorazio subjektiboaren ondorio direla (inkestalari baten<br \/>\n                galderei emandako erantzunak). Ez dago ez ezagutzari, ez erabilerari<br \/>\n                eta ez jarrerei buruzko datu objektiborik. Erabilerari dagokionez<br \/>\n                esan behar da, gainera, Hizkuntz Politikako arduradunek ez dutela<br \/>\n                inoiz erabilera errealaren azterketa sakonik egin. Eta erabilera<br \/>\n                erreala neurtzeko teknikak badaude. Zergatik ez dira erabili nahi?<br \/>\n                Errealitatea gordinegia delako ote?<\/p>\n<p>\n                <u>DATUEN BALORAZIOA: NOLAKO HIZKUNTZA POLITIKA, HALAKO EGOERA<br \/>\n                SOZIOLINGUISTIKOA<\/u><\/p>\n<p>                Emaitzen balorazioa egiterakoan gehien azpimarratzen den argudioa<br \/>\n                arestian aipaturikoa da: nolako hizkuntza-politika halako egoera<br \/>\n                soziolinguistikoa. &#8220;Argi eta garbi ikusten da (berriro ere<br \/>\n                ilun dauden gaiak adierazteko erabili ohi den formula errepikatuz)<br \/>\n                azken 15 urteotan hizkuntza-politikak lortu dituen emaitzak EAEn&#8221;<br \/>\n                Egiten diren balorazioak, laburbilduz, gisa honetakoak dira: <\/p>\n<p>                <b>\u2013EAEko lurraldeetan<\/b>, Gernikako Estatutuan (1979) eta<br \/>\n                Euskararen Erabilera Arauzkotzeko Legean (1982) oinarrituz, euskara<br \/>\n                sustatzeko politika egin ahal izan da, batez ere, Hezkuntza, Komunikabide<br \/>\n                eta Administraziotik. Horren ondorioz egin du gora euskararen<br \/>\n                ezagutzak, hizkuntzaren transmisioak eta erabilerak. Balorazio<br \/>\n                benetan optimista(?).<\/p>\n<p>                <b>\u2013Nafarroan<\/b>, Foru hobekuntzaren legea eta Vascuencearen<br \/>\n                legea (1986) dela eta, ezer gutxi egin ahal izan da. Halere, eremu<br \/>\n                euskaldunean eta eremu mistoan zerbait egin ahal izan da. Horregatik<br \/>\n                lortu da euskararen galtze-prozesua gelditzea eta errekuperazio-prozesuan<br \/>\n                abiatzea.<\/p>\n<p>                <b>\u2013Iparraldean<\/b>, zoritxarrez, euskara babesten duen legerik<br \/>\n                ez dagoenez, egoera askoz okerragoa da. Izan ere, euskararen ezagutza<br \/>\n                gainbehera doa, familia bidezko transmisioak huts egin du eta<br \/>\n                Hezkuntza ofiziala, Komunikabideak eta Administrazio publikoak<br \/>\n                ez dute euskararen erabilerarik onartzen. Ikastolak eta Ikas Bi<br \/>\n                elebidunak alde batetik, Helduen Euskalduntzea (AEK) bestetik<br \/>\n                eta irrati euskaldunak eta aldizkariren bat edo beste izan ezik. <\/p>\n<p>                Eta egoera hori ikusita egiten den balorazioa horixe da: euskara<br \/>\n                sustatzeko hizkuntza politika bat egin ahal izan den lurraldeetan<br \/>\n                lortu direla emaitzarik onenak. Balorazio horretaz esan daitekeena,<br \/>\n                berriz, zera da: sinpleegia edo sinplekeria bat ez ezik euskara<br \/>\n                sustatzeko ahaleginetan protagonismo usurpazio bat ere badela.<br \/>\n                Ez baita egia gobernuen lege eta ekimenei esker lortu dela nagusiki<br \/>\n                euskararen egoera hobetzea. Gehiago oraindik, euskara sustatzeko<br \/>\n                hizkuntza politika egiten ari omen zirela diotenek, jardun dute<br \/>\n                urte luzeetan herri-ekimenetik sortutako beste hainbat iniziatiba<br \/>\n                zapuztu eta deuseztatu nahian.<\/p>\n<p>                MEMORIA FRESKATU BEHARRA<\/p>\n<p>                Nahikoa da, horretarako memoria piska bat freskatzea eta gogora<br \/>\n                ekartzea azken 40 urteetan burutu diren hainbat herri-ekimen politika<br \/>\n                ofizial bat egiten hasi aurretik egindakoak. Bakar batzuk besterik<br \/>\n                ez aipatzearren:<\/p>\n<p>                <b>Alde batetik ezin dira ahantzi<\/b> 60. eta 70. hamarkadetan<br \/>\n                (Jaurlaritza sortu aurretik beraz,) egindako ahaleginak eta eskuratutako<br \/>\n                lorpenak. Hor dago Ikastolen mugimendu guztia, Gau Eskoletatik<br \/>\n                hasi eta Helduen Euskalduntze Alfabetatze Koordinakunderaino;<br \/>\n                hor daude hainbat herritan sortu ziren euskarazko eskola sozialak,<br \/>\n                hor daude hainbat kultur elkarte eta antzerki eta dantza talde.<br \/>\n                Horiek guztiak izan ziren, zalantzarik gabe, kinka larrian zegoen<br \/>\n                euskara bizi-arnasa errekuperatzeko bidean jarri zutenak. Eta<br \/>\n                orduan, jaun-andreok, ez zegoen Madrilgo politika suntsitzailea<br \/>\n                alde batetik eta maltzurkerizkoa Paris aldetik, bestetik. Halere,<br \/>\n                esan behar da, orduan eman zirela euskararen berreskurapena ziurtatzeko<br \/>\n                urratsik garrantzitsuenak. Gero etorri zen Instituzio Publikoen<br \/>\n                lana eta aurrekoek egindakoari esker egin ahal izan ziren geroko<br \/>\n                beste asko, besteak beste, hizkuntza politikako legeak berak.<\/p>\n<p>                <b>Beste aldetik ezin dira aipatu gabe utzi<\/b> gaur euskararen<br \/>\n                sustapenaren aldeko protagonista bezala azaltzen ari direnak izan<br \/>\n                direla, ulertezina bada ere, herri-ekimenetik sortutako hainbat<br \/>\n                iniziatiben aurka eraso batean, gerra zikinean ez esateagatik,<br \/>\n                su eta gar ibili direnak. Hala nola:<\/p>\n<p>                Jaurlaritzako Kultur Sailak HABE sortzea erabaki zuenetik, lehendik<br \/>\n                lanean ari zen <b>AEK<\/b>ri duela gutxi arte egin izan dion etengabeko<br \/>\n                erasoa (irakasleen homologazioa bezalako barne-arazoetan edo kanpoan<br \/>\n                burutzen ziren Korrika bezalako ekintzetan edo matrikulazio-kanpainetan).<\/p>\n<p>                Beste horrenbeste esan behar da <b>EKB<\/b> erakundeari buruz.<br \/>\n                Urte askotan deabruaren (biolentoen) gandik hurbil aurkitzen omen<br \/>\n                zirela eta anatematizatuak eta pertsegituak izateko beste arrazoirik<br \/>\n                gabe.<\/p>\n<p>                Zer esan, azkenik, <b>Euskaldunon Egunkaria<\/b>ri urte luzeetan<br \/>\n                jarritako oztopoak eta trabak ez ezik Egunkaria itolarrian jartzerainoko<br \/>\n                erasoez? Hitz egin dezatela, era berean, hainbat eraso jaso dituzten<br \/>\n                <b>EHE<\/b> , <b>UEMA<\/b> eta beste hainbatek, horiek antolatzen<br \/>\n                zituzten ekintza eta kanpainetan parte hartu dutenak zer nolako<br \/>\n                babesa eta laguntzak jaso izan dituzten azaltzeko.<\/p>\n<p>                <b> Nora garamatza orain arte egindako ahalegin guztiak?<\/b><br \/>\n                Portzierto, zer gertatzen da orain AEKrekin? Nola ulertu behar<br \/>\n                da Korrikako lekukoa eramaten Kultur Sailburua eta Sailordekoa<br \/>\n                ikusten ditugunean? Eta AEK-ko arduraduna Euskara Biziberritzeko<br \/>\n                Plan Nagusia goraipatzen ikustean? Adostasun osora iritsi diren<br \/>\n                senale edo fagozitazio-asimilazio prozesuaren hasiera? Geroak<br \/>\n                esango du.<\/p>\n<p>                Bestalde, EKBkoek, duela gutxi norbaitek eutanasia-operazio izena<br \/>\n                eman dion auto-disoluzio batean bukatu dute, lehengo erakundetik<br \/>\n                beste erakunde berri batzuetara (Kontseilua e.a.) desenbarko-antzeko<br \/>\n                operazio bat gauzatuz. Agian EKBn lortu ez zutena lortzeko asmoz?<\/p>\n<p>                Orain arte esandakoak zer adierazi nahi du? Administrazio Publikoak,<br \/>\n                oro har, ez duela ezer onik egin euskararen berreskurapenerako?<br \/>\n                Ez, Administrazio Publikoari ezin zaio inola ere ukatu Euskararen<br \/>\n                alde egin duen guztia. Administrazio publikoak, batez ere EAE.n<br \/>\n                asko egin du, eta hor daude hainbat esparrutan egindakoak. Nagusienak<br \/>\n                aipatzearren hor daude:<\/p>\n<p>                \u2013Hezkuntza sistema osoan hizkuntza-ereduak aplikatzea<br \/>\n                \u2013Helduen Euskalduntzea bideratzeko sortutako euskaltegiak<br \/>\n                \u2013Administrazio Publikoa euskalduntzeko IVAP\/HAEE sortu, hizkuntz-eskakizunak<br \/>\n                diseinatu<br \/>\n                \u2013Komunikabideetan irratiak eta ETB1 katea sortu <br \/>\n                \u2013Beste hainbat ikerketa eta ekintza-proiektu finantziatu <\/p>\n<p>                Bada zerbait, eta ezin zaio, beraz, leporatu EAEko Administrazio<br \/>\n                Publikoari ezer ez egin izana. Ez litzateke zuzena. Eta nire asmoa<br \/>\n                ez da zor zaionik inori ukatzekoa. Bestalde, azpimarratu behar<br \/>\n                da Administrazio Publiko horren barnean Udaletan egin dena. Izan<br \/>\n                ere, ezin dira ahantzi Udalek, beren Euskara Zerbitzuen bitartez,<br \/>\n                euskararen ezagutza eta erabilera bultzatzeko egin dituzten ahaleginak;<br \/>\n                handiak izan baitira, askotan, oztopo eta trabarik falta izan<br \/>\n                ez bada ere. Gogoratu behar da ere, Udaletako Euskara Zerbitzu<br \/>\n                horiek ez direla Hizkuntza Politikako Sailak ez asmatuak eta ez<br \/>\n                bultzatuak izan.<\/p>\n<p>                Azkenik esan behar da, bestalde, Administrazio Publikoan benetako<br \/>\n                euskaltzale den jende asko dagoela eta borondate guztiz, eta askotan,<br \/>\n                ikusitakoak ikusita, tripajate galantez, lanean jarraitzen duena<br \/>\n                bere gaitasun guztiak eskainiz. Ez da, beraz Administrazio Publikoko<br \/>\n                langileen arazoa. Hori ez baitago zalantzan jartzerik.<\/p>\n<p>                Zalantzan jarri beharrekoa, egin dena baino gehiago, egindakoa<br \/>\n                nola egin den da, eta, batez ere, zein norabidetan egin den. Sakon<br \/>\n                aztertu beharra dago nora garamatzan orain arte egindako ahalegin<br \/>\n                honek guztiak, nola hezkuntza eta helduen euskalduntzeari dagokionean<br \/>\n                hala administrazio publikoko funtzionarien euskalduntzean eta<br \/>\n                Irrati-Telebistaren euskarazko ekoizpenean. Badago zer azterturik.<\/p>\n<p>                Azken hilabete hauetan aro berri batean sartu garen sentimentua<br \/>\n                asko zabaldu da gure artean. Bazen garaia euskal gizarteak berari<br \/>\n                dagokion erantzukizunak hartzeko. Aro berri horrek poza eta itxaropena<br \/>\n                sortu du gehienongan.<\/p>\n<p>                Hitzetik hortzera aipatzen da orain arteko erresistentzia jarreraren<br \/>\n                ordez eraikuntzarena indartu behar dela. Eraikuntza nazionala<br \/>\n                bultzatzeko eta indartzeko garaia dela. Bide berriak, estrategia<br \/>\n                berriak asmatu eta gauzatu behar direla. Gisa horretako hitzak<br \/>\n                entzuten dira etengabean. Ikusi beharko da egun gutxi barru ospatuko<br \/>\n                diren hauteskundeen ondoren zer nolako giroa nagusitzen den. Egia<br \/>\n                esan behar badut, arlo sozio-politikoan entzuten den parekorik<br \/>\n                ez dut entzuten kultura ata hizkuntzari dagokionean. Eta horrek<br \/>\n                kezkatzen nau.<\/p>\n<p>                <b>DISKURTSO ZAHARRA<\/b><\/p>\n<p>                Izan ere, arlo politikoan batez ere, proiektu berri eta diskurtso<br \/>\n                berriak aipatzen diren bitartean, kultur eta hizkuntzaren arloetan<br \/>\n                ez da diskurtso berririk entzuten.<br \/>\n                Lehen baino mugimentu, akordio eta proklamazio gehiago bai, baina,<br \/>\n                lehengo lepotik burua, betikoak errepikatuz. Kantitateak berez<br \/>\n                ekarriko balu bezala beharrezkoa den berrikuntza kualitatiboa.<br \/>\n                Zoritxarrez diskurtso zaharrean finkaturik jarraitzen dugu. Ikus,<br \/>\n                bestela, ondoko hauek:<\/p>\n<p>                \u2013Duela 20 urteko diagnostiko berbera eginez jarraitzen dugu.<br \/>\n                \u2013Helburuak ere berberak dira: gizarte geroz eta elebidunagoa<br \/>\n                eta integratuagoa.<br \/>\n                \u2013Plangintza estentsiboak, ahal den jende eta esparru gehienetara<br \/>\n                iristeko, eta ez intentsiboak Hizkuntz Komunitatea barrutik egituratzeko.<\/p>\n<p>                Hau da gure gaur egungo egoera, eguzkipean ezer berririk gertatu<br \/>\n                ez balitz bezala. Diskurtso zaharrari guztiz atxikirik. Eta Euskarak<br \/>\n                diskurtso berri baten behar gorria du. Izan ere, ezagutzari dagokion<br \/>\n                egoera, egin den ahalegina handia izan arren, gutxi hobetu baldin<br \/>\n                bada ere, beste elementu edo osagaiek era nabarmenean egin dute<br \/>\n                behera, batez ere hizkuntzarekiko atxikimentuak edo hizkuntz-kontzientziak.<br \/>\n                Duela 30 urtetik hona nabarmen behera egin baitu.<\/p>\n<p>                Egia da beste garai batzuk zirela: Francoren azken urteak ziren,<br \/>\n                hizkuntza euskal nortasunaren ezaugarri modura hartzen zen, herritar<br \/>\n                guztiek euskara ikasi behar zutela ozenki aitortzen zen. Ilusio<br \/>\n                handia piztu zen herritarren artean.<\/p>\n<p>                Gaur egun gauzak asko aldatu dira: alde batetik, euskal herritarra<br \/>\n                izateko euskara jakin beharrari ez zaio lehentasunik ematen; beste<br \/>\n                aldetik, garai batean euskararen aurkako jarrerak plazaratzen<br \/>\n                ausartzen ez zirenak, orain lotsa gitxirekin azaltzen dira ez<br \/>\n                dagoela euskara zertan ikasirik eta euskara ikastea baino hobe<br \/>\n                dela ingelesa ikastea eta antzekoak esanez.<\/p>\n<p>                Bestalde, euskara ez ikasi arren, hemen ez dela ezer pasatzen<br \/>\n                eta lasai aski bizi daitekeela erdara hutsean funtzionatuz pentsatzen<br \/>\n                dutenak nabarmenki gehitu dira.<\/p>\n<p>\n                <b> DISKURTSO BERRIA<\/b><\/p>\n<p>                Azkenik, diskurtso berriari buruz, esan behar da Euskal Herrian,<br \/>\n                zorionez, badugula Euskarak behar zuen diskurtso berri hori. Duela<br \/>\n                30 urte hasi, eta orain arte, eta aurrerantzean ere ekoizpen berriak<br \/>\n                sortzen ari den ikertzailea baitugu gure artean. J. M. S\u00e1nchez<br \/>\n                Carri\u00f3n Txepetxez ari naizela esan beharrik ez dago.<\/p>\n<p>                Kanpotik etorri eta bertakotu, gure hizkuntza ikasi, eta euskararen<br \/>\n                egoerari buruzko azterketa sakona egin ondoren, euskarari buruzko<br \/>\n                diagnostiko berri bat eta euskararen berreskurapena bideratzeko<br \/>\n                klabeak asmatu dituena eta orain ere asmatzen jarraitzen duena.<br \/>\n                Ugariak dira berak idatzitako lanak. Horien artean aipagarrienetakoak<br \/>\n                Un futuro para nuestro pasado (1987-91) eta egun hauetan plazaratu<br \/>\n                berria den M\u00e1rgenes de encuentro: Bilbao y el Euskara (1999)<br \/>\n                eta hololinguistika arloan egin dituen beste hainbat bide urratze<br \/>\n                aipa daitezke.<\/p>\n<p>                Penagarria da ikustea nola Hizkuntz Politikako arduradunek ez<br \/>\n                duten aportazio hori aintzakotzat hartu nahi izan, nahiz eta sarri<br \/>\n                askotan bere ekarpen teorikoez baliatu eta erreferentzia orokor<br \/>\n                eta puntualetara mugatu. Inoiz, isilean izan ezik, errekonozitu<br \/>\n                ez badute ere ekarpen horri atera dioten etekina.<\/p>\n<p>                Nahiago izan dituzte atzerrietako beste aholkulari batzuk (ospe<br \/>\n                handikoak noski), baina hemen ezer gutxi aportatu dutenak, bertakoek<br \/>\n                diseinatutako hizkuntz politika onestea besterik egin ez badute<br \/>\n                ere. Beste politikoen aurrean babesa lortzeko. Ez dugu aipatuko<br \/>\n                bati eta besteei eman zaien tratamentuaren konturik, ez pertsonalik<br \/>\n                ez ekonomikorik.<\/p>\n<p>                Diskurtso berriaren kontura itzuliz, esan behar da, momentu honetan<br \/>\n                euskarak behar duena ez dela amankomuna den denominadore maximoaren<br \/>\n                antzeko kontsentsu ahal den zabalena lortzea, horrelako kontsentsuak,<br \/>\n                beti, hizkuntzak dituen behar minimoen azpitik egoten baitira.<br \/>\n                Eta mesede baino kalte gehiago egiten diote hizkuntzaren berreskurapen-prozesuari.<\/p>\n<p>                Momentu honetan egin beharrekoa bide berriak urratu nahi dituztenen<br \/>\n                indarrak bildu eta Hizkuntz Komunitatearen barne-artikulazio eta<br \/>\n                trinkotze-prozesua indartu eta sendotzea da. Lan kualitatiboa,<br \/>\n                beraz, eta horrek ekarriko du, gero, osaketa kuantitatiboa, baina<br \/>\n                ez alderantziz. Barne-muina finkatu eta sendotu gabe, turuta jo<br \/>\n                eta jendea eta taldeak mugiaraztea su artifizialetan gertatzen<br \/>\n                denaren antzeko zerbait gertatzeko zorian jartzea da: momentuko<br \/>\n                txinparta eta distira ikusgarriak lortu ondoren, berriro, eguneroko<br \/>\n                bizitzara itzultzean suak piztu aurretik zegoen iluntasun berbera<br \/>\n                aurkitzekoa alegia. Eta, egia esan, horrelako gehiegi egin da<br \/>\n                gure herrian orain ezer ikasi gabe jarraitzeko.<\/p>\n<p>                Kantitatearen obsesioa gainditu eta gure Hizkuntz Komunitatearen<br \/>\n                barne-artikulazioari ekin behar diogu denbora gehiagorik galdu<br \/>\n                gabe: Euskararen nazioaren eraikuntzari, alegia. Euskara, Xalbadorrek<br \/>\n                zioen bezala, Euskal Herriaren arimatzat harturik, pertsonaren<br \/>\n                barne-eraikuntzatik hasi eta familiako, lan-harremanetako, herrigintzako,<br \/>\n                naziogintzako eta zibilizazio eta nazioartegintzako bideak euskaratik<br \/>\n                abiatuz egiteko.<\/p>\n<\/p><\/div>\n<p><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Azken egun hauetan handik eta hemendik artikulu honen berri izan dut. Inkesta Soziolinguistikoaren harira, azterketa interesgarria da, dudarik gabe. Jarraian osorik: Euskararen egoerari buruzko ikerketak: euforia giroa ala konfusio-zeremonia? Ondorengo lerroetan Jaurlaritzak plazaratu dituen azken lan horietatik 2. Soziolinguistikazko Inkestaren inguruan Zenbat Garako kideek eskatuta eta beraien informaziorako gogoeta batzuk egiten ahaleginduko naiz, hau da, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":37,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[178,187,188,4,5,49],"class_list":["post-13151","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-sailkatu-gabea","tag-hizkuntza","tag-inaki","tag-larranaga","tag-sl","tag-soziolinguistika","tag-soziologia"],"yoast_head":"<!-- This site is optimized with the Yoast SEO plugin v27.3 - https:\/\/yoast.com\/product\/yoast-seo-wordpress\/ -->\n<title>Inkestatik inkestara - Garaigoikoa<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/2008\/07\/01\/inkestatik-inkestara\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"en_US\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Inkestatik inkestara - Garaigoikoa\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"Azken egun hauetan handik eta hemendik artikulu honen berri izan dut. Inkesta Soziolinguistikoaren harira, azterketa interesgarria da, dudarik gabe. Jarraian osorik: Euskararen egoerari buruzko ikerketak: euforia giroa ala konfusio-zeremonia? Ondorengo lerroetan Jaurlaritzak plazaratu dituen azken lan horietatik 2. Soziolinguistikazko Inkestaren inguruan Zenbat Garako kideek eskatuta eta beraien informaziorako gogoeta batzuk egiten ahaleginduko naiz, hau da, [&hellip;]\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/2008\/07\/01\/inkestatik-inkestara\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Garaigoikoa\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2008-07-01T18:37:35+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"http:\/\/farm4.static.flickr.com\/3052\/2588576012_ecfc658f97.jpg?v=0\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"Txerra Rodriguez\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:creator\" content=\"@garaigoikoa\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Written by\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"Txerra Rodriguez\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Est. reading time\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"24 minutua\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"Article\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/2008\\\/07\\\/01\\\/inkestatik-inkestara\\\/#article\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/2008\\\/07\\\/01\\\/inkestatik-inkestara\\\/\"},\"author\":{\"name\":\"Txerra Rodriguez\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/460e679562b6c6b679cf78f49a422b25\"},\"headline\":\"Inkestatik inkestara\",\"datePublished\":\"2008-07-01T18:37:35+00:00\",\"mainEntityOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/2008\\\/07\\\/01\\\/inkestatik-inkestara\\\/\"},\"wordCount\":4848,\"commentCount\":4,\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/2008\\\/07\\\/01\\\/inkestatik-inkestara\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"http:\\\/\\\/farm4.static.flickr.com\\\/3052\\\/2588576012_ecfc658f97.jpg?v=0\",\"keywords\":[\"hizkuntza\",\"i\u00f1aki\",\"larra\u00f1aga\",\"sl\",\"soziolinguistika\",\"soziologia\"],\"inLanguage\":\"eu\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"CommentAction\",\"name\":\"Comment\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/2008\\\/07\\\/01\\\/inkestatik-inkestara\\\/#respond\"]}]},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/2008\\\/07\\\/01\\\/inkestatik-inkestara\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/2008\\\/07\\\/01\\\/inkestatik-inkestara\\\/\",\"name\":\"Inkestatik inkestara - Garaigoikoa\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/2008\\\/07\\\/01\\\/inkestatik-inkestara\\\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/2008\\\/07\\\/01\\\/inkestatik-inkestara\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"http:\\\/\\\/farm4.static.flickr.com\\\/3052\\\/2588576012_ecfc658f97.jpg?v=0\",\"datePublished\":\"2008-07-01T18:37:35+00:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/460e679562b6c6b679cf78f49a422b25\"},\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/2008\\\/07\\\/01\\\/inkestatik-inkestara\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"eu\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/2008\\\/07\\\/01\\\/inkestatik-inkestara\\\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"eu\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/2008\\\/07\\\/01\\\/inkestatik-inkestara\\\/#primaryimage\",\"url\":\"http:\\\/\\\/farm4.static.flickr.com\\\/3052\\\/2588576012_ecfc658f97.jpg?v=0\",\"contentUrl\":\"http:\\\/\\\/farm4.static.flickr.com\\\/3052\\\/2588576012_ecfc658f97.jpg?v=0\"},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/2008\\\/07\\\/01\\\/inkestatik-inkestara\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Inkestatik inkestara\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/\",\"name\":\"Garaigoikoa\",\"description\":\"Hizkuntza soziologia (edo soziolinguistika)\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"eu\"},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/460e679562b6c6b679cf78f49a422b25\",\"name\":\"Txerra Rodriguez\",\"image\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"eu\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/84c33467efd80cea8ce40cf1e4a2e452b6ab9c51622e1a63fa9960d7fc6fa113?s=96&d=mm&r=g\",\"url\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/84c33467efd80cea8ce40cf1e4a2e452b6ab9c51622e1a63fa9960d7fc6fa113?s=96&d=mm&r=g\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/84c33467efd80cea8ce40cf1e4a2e452b6ab9c51622e1a63fa9960d7fc6fa113?s=96&d=mm&r=g\",\"caption\":\"Txerra Rodriguez\"},\"sameAs\":[\"https:\\\/\\\/x.com\\\/garaigoikoa\"],\"url\":\"https:\\\/\\\/blogak.argia.eus\\\/txerra-rodriguez\\\/author\\\/txerra-rodriguez\\\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Inkestatik inkestara - Garaigoikoa","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/2008\/07\/01\/inkestatik-inkestara\/","og_locale":"en_US","og_type":"article","og_title":"Inkestatik inkestara - Garaigoikoa","og_description":"Azken egun hauetan handik eta hemendik artikulu honen berri izan dut. Inkesta Soziolinguistikoaren harira, azterketa interesgarria da, dudarik gabe. Jarraian osorik: Euskararen egoerari buruzko ikerketak: euforia giroa ala konfusio-zeremonia? Ondorengo lerroetan Jaurlaritzak plazaratu dituen azken lan horietatik 2. Soziolinguistikazko Inkestaren inguruan Zenbat Garako kideek eskatuta eta beraien informaziorako gogoeta batzuk egiten ahaleginduko naiz, hau da, [&hellip;]","og_url":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/2008\/07\/01\/inkestatik-inkestara\/","og_site_name":"Garaigoikoa","article_published_time":"2008-07-01T18:37:35+00:00","og_image":[{"url":"http:\/\/farm4.static.flickr.com\/3052\/2588576012_ecfc658f97.jpg?v=0","type":"","width":"","height":""}],"author":"Txerra Rodriguez","twitter_card":"summary_large_image","twitter_creator":"@garaigoikoa","twitter_misc":{"Written by":"Txerra Rodriguez","Est. reading time":"24 minutua"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"Article","@id":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/2008\/07\/01\/inkestatik-inkestara\/#article","isPartOf":{"@id":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/2008\/07\/01\/inkestatik-inkestara\/"},"author":{"name":"Txerra Rodriguez","@id":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/#\/schema\/person\/460e679562b6c6b679cf78f49a422b25"},"headline":"Inkestatik inkestara","datePublished":"2008-07-01T18:37:35+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/2008\/07\/01\/inkestatik-inkestara\/"},"wordCount":4848,"commentCount":4,"image":{"@id":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/2008\/07\/01\/inkestatik-inkestara\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"http:\/\/farm4.static.flickr.com\/3052\/2588576012_ecfc658f97.jpg?v=0","keywords":["hizkuntza","i\u00f1aki","larra\u00f1aga","sl","soziolinguistika","soziologia"],"inLanguage":"eu","potentialAction":[{"@type":"CommentAction","name":"Comment","target":["https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/2008\/07\/01\/inkestatik-inkestara\/#respond"]}]},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/2008\/07\/01\/inkestatik-inkestara\/","url":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/2008\/07\/01\/inkestatik-inkestara\/","name":"Inkestatik inkestara - Garaigoikoa","isPartOf":{"@id":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/2008\/07\/01\/inkestatik-inkestara\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/2008\/07\/01\/inkestatik-inkestara\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"http:\/\/farm4.static.flickr.com\/3052\/2588576012_ecfc658f97.jpg?v=0","datePublished":"2008-07-01T18:37:35+00:00","author":{"@id":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/#\/schema\/person\/460e679562b6c6b679cf78f49a422b25"},"breadcrumb":{"@id":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/2008\/07\/01\/inkestatik-inkestara\/#breadcrumb"},"inLanguage":"eu","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/2008\/07\/01\/inkestatik-inkestara\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"eu","@id":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/2008\/07\/01\/inkestatik-inkestara\/#primaryimage","url":"http:\/\/farm4.static.flickr.com\/3052\/2588576012_ecfc658f97.jpg?v=0","contentUrl":"http:\/\/farm4.static.flickr.com\/3052\/2588576012_ecfc658f97.jpg?v=0"},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/2008\/07\/01\/inkestatik-inkestara\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Inkestatik inkestara"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/#website","url":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/","name":"Garaigoikoa","description":"Hizkuntza soziologia (edo soziolinguistika)","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"eu"},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/#\/schema\/person\/460e679562b6c6b679cf78f49a422b25","name":"Txerra Rodriguez","image":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"eu","@id":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/84c33467efd80cea8ce40cf1e4a2e452b6ab9c51622e1a63fa9960d7fc6fa113?s=96&d=mm&r=g","url":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/84c33467efd80cea8ce40cf1e4a2e452b6ab9c51622e1a63fa9960d7fc6fa113?s=96&d=mm&r=g","contentUrl":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/84c33467efd80cea8ce40cf1e4a2e452b6ab9c51622e1a63fa9960d7fc6fa113?s=96&d=mm&r=g","caption":"Txerra Rodriguez"},"sameAs":["https:\/\/x.com\/garaigoikoa"],"url":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/author\/txerra-rodriguez\/"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13151","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/wp-json\/wp\/v2\/users\/37"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13151"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13151\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13151"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13151"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogak.argia.eus\/txerra-rodriguez\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13151"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}