Lerroaren alde batean zegoen, isilik, begira. Dena ulertu eta amore eman duena bezala. Garai hartan erretzaile sutsua nintzen eta keinu egin nion gurpildun aulkian eserita zioan siriarrari. Ingelesez ez eta gaztetan frantsesa ikasi omen zuen eskolan, Homs-en. Aitak derrigortu zuen ingelesaren ordez frantsesa ikastera, etorkizuna hura zelakoan.
Lehen zigarroa.
Zigarroa ahotik kendu ere egin gabe hitz egiten genuen, Sentilj-en (Eslovenia) zegoen hotzak eskuak igurtzitzera behartzen baikintuen. Adam deitzen ziotela baina bere benetako izenik ez zidan esan. Homsekoa. Sunita. Alderdi Komunistako kide ohia (Assad aitak ilegalizatu zuen arte). Ezkerzalea eta bakezalea. Asko irakurritakoa. Rock and roll zalea (baina pop eta folk pixka bat ere entzuten zuela aitortu zidan bekatu izango balitz bezala aho estalita).
Baaz partiduaren sabiha talde batek (siriako gobernuarentzat isilean lan egiten duten polizia eta zelatariak) jipoitu eta elbarri geratu zela esan zidan. Gaztetan korrikalari trebea izaki eta kirola egitea gustatzen zitzaiola heldu zenean ere. Bazekiela bere presentziak, bere gurpildun aulkiarekin lokatzetan arrastaka, argazkilariontzat irudi aparta zela. Ea argazkirik aterako nion nik ere galdetu zidan.
Bigarren zigarroa.
Arazoak zituztela afganiarrekin (azara xiitekin). Irakiarrekin ondo. Komunera joatea horrelako egoera batean asko kostatzen zitzaiola. Beti lagundu beharrean zeudela. Itsasoa zeharkatzen ia ito zela, barkutik erori eta hankak aulkira lotuak zituelako. Baina barre egin zuen hankak zikindu gabe Europara iristea lortu zuelako. “Burges baten moduan orduan, ez komunista bat bezala” esan nion. Barrez lehertzen eztula etorri zitzaion eta ia ito zen (berriro) Sentilj-en, Eslovenian, itsasotik 1000 km-tara. Irribarrez bukatu zuen halere eztul andana hura denon lasaitasunerako.
Hirugarren zigarroa.
Polizia militarraren bozgorailuak talde jakin batek Austriarako bidea igaro behar zuela esan zuten. Adam, siriar komunista, itsasoan ia ito zena, gurpildun aulki batean bakarrik hasi eta jendez inguratuta zebilena, azkena izan zen ilaran. Orduan atera nion argazkia. Bakarrik, basamortu hotz bateko errege balitz bezala, bere tronu gurpildunean. Hirugarren zigarroa piztu, agur esan eta ez dut gehiago bere berri jakin. Galdezka ibili naiz baina ez daukat Adam deitzen ziotenaren berririk.
Lehen zigarroa.
Zigarroa ahotik kendu ere egin gabe hitz egiten genuen, Sentilj-en (Eslovenia) zegoen hotzak eskuak igurtzitzera behartzen baikintuen. Adam deitzen ziotela baina bere benetako izenik ez zidan esan. Homsekoa. Sunita. Alderdi Komunistako kide ohia (Assad aitak ilegalizatu zuen arte). Ezkerzalea eta bakezalea. Asko irakurritakoa. Rock and roll zalea (baina pop eta folk pixka bat ere entzuten zuela aitortu zidan bekatu izango balitz bezala aho estalita).
Baaz partiduaren sabiha talde batek (siriako gobernuarentzat isilean lan egiten duten polizia eta zelatariak) jipoitu eta elbarri geratu zela esan zidan. Gaztetan korrikalari trebea izaki eta kirola egitea gustatzen zitzaiola heldu zenean ere. Bazekiela bere presentziak, bere gurpildun aulkiarekin lokatzetan arrastaka, argazkilariontzat irudi aparta zela. Ea argazkirik aterako nion nik ere galdetu zidan.
Bigarren zigarroa.
Arazoak zituztela afganiarrekin (azara xiitekin). Irakiarrekin ondo. Komunera joatea horrelako egoera batean asko kostatzen zitzaiola. Beti lagundu beharrean zeudela. Itsasoa zeharkatzen ia ito zela, barkutik erori eta hankak aulkira lotuak zituelako. Baina barre egin zuen hankak zikindu gabe Europara iristea lortu zuelako. “Burges baten moduan orduan, ez komunista bat bezala” esan nion. Barrez lehertzen eztula etorri zitzaion eta ia ito zen (berriro) Sentilj-en, Eslovenian, itsasotik 1000 km-tara. Irribarrez bukatu zuen halere eztul andana hura denon lasaitasunerako.
Hirugarren zigarroa.
Polizia militarraren bozgorailuak talde jakin batek Austriarako bidea igaro behar zuela esan zuten. Adam, siriar komunista, itsasoan ia ito zena, gurpildun aulki batean bakarrik hasi eta jendez inguratuta zebilena, azkena izan zen ilaran. Orduan atera nion argazkia. Bakarrik, basamortu hotz bateko errege balitz bezala, bere tronu gurpildunean. Hirugarren zigarroa piztu, agur esan eta ez dut gehiago bere berri jakin. Galdezka ibili naiz baina ez daukat Adam deitzen ziotenaren berririk.
