Enpresa pribatu handiek gidatu eta erakunde publikoek diruztaturiko makro ikuskizunen garaian bizi gara. Kultur politika publiko handiek turismo esku-orriak dirudite sarri, manager, agentzia, eta industria-egituren pozerako. Dena handira, txikia ez baita salgarri. Musika produktua da, eta festibalak denda. Zorionez, aldizkari honetan EHZko kide Mattin Olzomendik zioen legez, “marrazoen artean izanik ere, oraindik bizirik gara”. Tarteka ez baitago soberan ondokoa azpimarratzea: gurea herri zapaldua da, gutxiarazitako hizkuntza batez mintzo gara, eta beraz, merkatuaren logikatik kanpoko bideak etengabe sortu eta daudenak zaindu beharrean gaude.
Argazkia: Dani Blanco
Testua: Axier Lopez