Sarea herritartu

Argazki oina: “Internet gustuko dut nire herria gustatzen zaidan bezalaxe: libre eta irekia” Egilea: AAP

Informazio teknologia gure burua nola egituratzen dugun ikusteko isla ona da. Internet deitzen duguna, ehunka milioi pertsona elkarrekin konektatzea lortu eta komunikazioari eta harremanak izateko moduari buruz dugun pertzepzioa aldatzea ahalbidetu duen lehen egitura handia da. Baina sistema hau, oso erabilia eta beharrezkoa izan arren, hierarkizatuta dago, erraietatik. Segi irakurtzen

Ertzaintzan, trantsiziorik ez

Ertzaintzak berriro lortu du. Harridura eragin du gazteen aurka –bai, kolektiboa orokorrean– antolatu duen azken kale sarekadan egindakoagatik. Gaueko ordu txikietan hutsik zeuden Azpeitiko kaleetan Ertzaintzaren dozenaka patruila, furgoneta eta ertzain ikusi ditugu irudietan, gazteren bat harrapatu nahian, foam pilotekin tiro eginez. Delitua? Ertzaintzaren bertsioaren arabera: “300-400 gazte kale zurrutean, musika ozen jarrita eta suziriak piztuta”. Emaitzak: 19, 18, 15 eta 14 urteko lau gazte atxilotu dituzte, desordena publikoa egotzita. Igandean Azpeitiko plazan jendetzak Poliziaren indarkeria salatzea ere lortu dute. Segi irakurtzen

ETA-ko Zaharra komandoa, Neguriko ybarratarrak eta Amazon

Oriol Malló kazetari eta idazle katalanak ondu duen BBVAren liburu beltzaren 600 orrietan informazio asko eta askotariko ertzak daude. Tartean, Euskal Herriko historiaren pasarte oso esanguratsuak, gaur egungo perspektibarekin ikusita, “zenbat aldatu diren gauzak, kamarada!” topikoari arrazoi guztia emateko modukoak. Ondokoa da horietako bat.
Liburua sakonean jorratu dugu 262. Larrun aldizkarian: Euskal kapitalismoaren kontakizun bat Segi irakurtzen

Umeak berriro baztertuta: lan egin edo kontsumitzen ez dutenez, 23 ordu etxean

Gurasoontzat konfinamendu egoera honetan haurrek ia zentralitate osoa hartu dute egunerokotasunean, baina agintarientzat (izan Espainiako ala Jaurlaritzako) existituko ez balira bezala jokatzen ari dira. Orain behintzat badakigu zergatik izan daitekeen, Jaurlaritzak lehen fasera pasa garela sinestarazko egin dituen aldaketei esker: soldatapeko lana eta kontsumoa bermatzea dute ardatz neurri eta murrizketa guztiek. Eta haurrak horretan ez daudenez, 23 orduz etxean sartuta jarrai dezatela. Baina, lasai, orain kaleko 60 minutu horiek, umeek etxetik kilometro batera baino urrunago dagoen taberna batean pasa ditzateke. Segi irakurtzen

Low cost ilusioak

Podemosen sorrera–Madrilgo eta Bartzelonako M15eko olatuaren txanpan– ilusioz hartu genuen askok ustel usaina zerien Espainiako instituzio publikoak eta alderdien sistema haizatze aldera. Apur bat bazen ere. Ezkerrak beharrezkoa duen hedabideen bitarteko pedagogia politikoa maisuki lantzea, eskuinak lapurtutako zenbait termino eta ideiari buelta emateko gai izatea eta berriak sortzea, Espainiaren kontzepzio bakarraz (handi eta librea) bestela agertzea… berritzailea zen, gaztelaniaz mintzo den gertuko politikagintzan. Eta nagusiki, gauzak hobeto egitera baino, oinarria bera ezbaian jartzera zetozela entzutea zen interesgarria, 78ko erregimenaren inguruko “adostasunak” ezbaian ipintzera; are, balizko “prozesu konstituziogileaz” ere hitz egin zuten. Segi irakurtzen

Euskara salbatzeko, zaborra sortu?

Elkarrizketa interesgarria argitaratu dugu aurreko ARGIAren zenbakian, Lander Arretxeak Telleria anaiei egindakoa. Euskarazko kazetaritzaren ekosisteman eta euskalgintzaren erronkei buruzko eztabaidetan azkenaldian entzundako ildo bat ahoan bilorik gabe erakusten dutelako egin zait interesgarri: euskara salbatzeko zaborra –eta bereziki telezaborra– sortu behar dugu. Euskarazko zaborra sortzearen eta Espainian funtzionatzen duena kopiatzearen beharra defendatzen dute gordin. Segi irakurtzen

Zergatik txertoa jarri semeari? Aitatxok lanegunik alperrik ez galtzeko

Pediatrak zure umeari beste txerto bat gomendatzea ez da gauza berria. Mundu honetara jaiotzen garenetik zain dugun ziztaden zerrenda gero eta luzeagoa baita. Proposamen hori erdara hutsean jasotzeak eragiten dizun azkuraz gain, umea txertatzeko arrazoien artean “aitak lantokira joateri utz ez diezaion” irakurtzea marka da gero. Segi irakurtzen

Kale borrokaren garaia da

Nola da posible, baina? Bolo-bolo dabil galdera, Andaluziako parlamentura VOX sartu zenetik 400.000 lagunen babesarekin. Hasieran, freaky-tzat hartutakoa, orain kezka orokorra omen: Amurrioko PPko zinegotzi eta parlamentari ohi batek sortutako alderdia. Irango CNRI talde armatuak –AEBen interesen aldeko txotxongiloetako bat– emandako diruarekin, besteak beste. Segi irakurtzen

Alkate izatea negozio borobila da

Soldata publikoen neurriak beti eragin izan du eztabaida. “Asko al da herriko alkateak kobratzen duena?”, “gurea bezalako herri txiki batean hainbeste ordaindupeko zinegotzi, zertarako?”, “zer da soldata duina?”… hauteskundeen osteko ohiko kezkak izaten dira. Eta azken urteotan ustelkeria politikoa herri kirol bilakatu delarik, publikoarekiko begirada zorroztu zaigu denoi. Bada, aste honetan Espainiako Lurralde Politikako eta Administrazio Publikoetako Ministerioak alkateen soldata publikoak argitaratu ditu. Eta horrek, jakina, zeresana eragin du. Gurean, argazki osoa izateko Ipar Euskal Herriko datuak eta Nafarroakoak –harritzekoa da, baina Espainiako Gobernuaren datuetan ez da Nafarroa azaltzen–  beharko genituzke, baina EAEko alkateen soldatatzarrek berretsi dute politikagintza instituzionala negozio borobila izaten jarraitzen duela. Segi irakurtzen

Israel, Apartheidetik harago

Sadikoa, mendekuzalea, hiltzailea… Nahi beste adjektibo atxiki dakioke palestinarrak azpiratzeko Israelek urtez urte perfekzionatu duen estatu-politikari. Harrigarria ere aipa genezake. Areago  joatea ezinezkoa dirudienean, Israelek katea gehiago estutzeko duen gaitasunagatik. Sentsazio hori barreiatu da pasa den astean. Gazako herritarren aurkako enegarren sarraskiaren zauriak bizirik  daudela –1.900 hildako eta 10.000  auritu inguru–, Israelgo Parlamentuak onartu duen lege berriak harrotu ditu hautsak. Israel juduentzat, eta juduentzat bakarrik, osatutako estatua dela  lege bilakatu dute. Aldeko 62 bozka, kontrako 55 eta 2 abstentziorekin. Hala, juduei esklusibitatean onartu die autodeterminazio eskubidea, koloniak egiteari “balio nazionala” eman eta sustatu eta garatu behar den politika dela dio eta arabiera hizkuntzari ofizialtasuna kendu diote, besteak beste. Estatuaren muinetik at utzi dituzte kristauak, drusoak, beduinoak eta, bereziki, Israelgo herritarren %21 diren palestinarrak. “Sionismoaren historian garai erabakigarria”, adierazi du lehen ministro Benjamin Netanyahuk.
Legearekiko kritiko azaldu direnen artean, asko dira Israel “Apardheida” dela salatu dutenak. Ohiko makulua da gobernu sionista definitzeko Hegoafrikako gobernu zuriak, 1948tik 1990era,  herritar beltzen aurka ezarritako erregimen sozio-politikoari erreferentzia egitea. Hor sortu zen Apartheid hitza, afrikaansez “arrazaren araberako bereizketa”. Apartheidaren amaieran zeresan  handia izan zuen nazioarteko boikot deialdi arrakastatsua ere, Israeli Boikot kanpainaren ispilu izan da. Askotarikoak dira bi erregimenen arteko paralelismoak, baina agerikoa da sionismoak gainditu duela Hegoafrikako supremazisten langa. Noam Chomsky hizkuntzalari eta aktibistak Israel eta Hegoafrikako egoerak oinarrian zertan diren pareko azpimarratu du: “1958an AEBetako enbaxadoreari ondorengoa adierazi zion Apartheidaren Gobernuak: ‘Estatu paria bilakatzen ari gara, Nazio Batuetan asko eta asko gure kontra bozkatzen ari dira. Isolatzen ari gara. Baina horrek ez du axola, inporta duen boto bakarra zuena delako. Zuen babesa dugun heinean, ez du ardura zer egiten duten munduko gainerako herrialdeek’”. Eta ez zen oker. Ondorengo urteetan Apartheida handitu eta garatu zuten, beste 30 urtez. “AEBetako plutokraziaren jarrera aldarazi gabe, Hegoafrikan edo Timorren gertatu bezala, ia ezinezkoa izango da palestinarren egoera aldatzea”. Israelen indarkeriari Apartheid deitzea sionismoari opari egitea dela dio Chomskyk, “bien artean funtsezko ezberdintasun bat dagoelako: Hegoafrikako gobernu arrazistak populazio beltza behar zuen,  bere lan-indarra herrialdearen %85 zen. eta Israelek, aldiz, palestinarrak ez ditu behar, herrialdetik kanpora nahi ditu edo, gehien jota, espetxean”. Izena duen guztia omen denez, has gaitezen bada Israelgo Gobernuaren politika demofobiko eta arrazistei izen eta abizen egokiak jartzen.