Zorionak realari
Zorionak realari.
Ez soilik kopa irabazteagatik, baita egindako partiduagatik ere. Sevilla zalez lepo betetzeagatik. Jende andana, herria mobilizatzeko gai izateagatik. Zaleak eta zaleak ez direnak emozionatzeagatik. Bihotzak dantzan jartzeagatik. Milaka pertsonek, esperientzia bat bizitzeko asmoz, soldata minimoaren prezioa asteburu batean gastatzeko zalantzarik izan ez dutelako. Oso zale ez direnak (momentu batez bada ere) gehixeago zaletzeagatik. Ezberdintasunak alde batera utzi eta batzen gaituen horri erreparatuz, batasun, kolektibo bat sortu eta irudikatzeagatik. Bat-egite horren irudia erakusteagatik. Hori posible dela gogorarazteagatik. Besterik gabe, pozteko, bizitza ospatzeko (edo parranda egiteko) aitzakia bat emateagatik.
Zelaitik atera eta hankak lurrean jarrita amestuko dut orain.
Ederra litzateke sortu den olatu hori beste hainbat arlotan ere eragingo bagenu; gure herritarren, gure herriaren eta horren etorkizunaren alde. Mobilizatzeko perezarik izango ez bagenu.
Ederra litzateke Sevillara joan den zale, edo kopako finala jarraitu duen euskaldun bakoitza euskaraz arituko balitz, gutariko bakoitzak euskararen alde bere aletxoa jarriko balu. Polita litzateke errespetuan oinarritutako gizarte bat berrasmatzea ere. Edota emakumeak protagonista diren zer edo zerk eraginda, horrelako olatua sortuko bagenu. Benetan zoragarria litzateke futbolean inbertitzen den dirua kulturan, hezkuntza edota osasungintza publikoan inbertituko balitz. Uf, imaginatzen? Akaso errege kopa ez, baina gure herria, gure etorkizuna altsatuko genuke. Ba al da, ba, bizitza(n) ospatzeko hori baino aitzakia hoberik?
Dena den, benetan pozten naiz Aitor Zabaletagatik. Justizia zaporea izan du garaipenak.


Eta eskerrik asko etxean geratu ziren emakume guztiei zelaian zeuden zaleen umeak zaintzeagatik.
Aupa Real! Eta aupa Aitor!