Hasiera »
Txerraren bloga - Garaigoikoa
Txerra Rodriguez
Soziolinguistikari buruz dihardu blog honek, euskararen hizkuntza komunitatearen ikuspegitik beti ere.
Azken bidalketak
Iruzkin berriak
- Txerra Rodriguez(e)k Algoritmoa(k) bidalketan
- allartean(e)k Algoritmoa(k) bidalketan
- Barbarizazioa(e)k A casa do amo bidalketan
- Barbarizazioa - Garaigoikoa(e)k A casa do amo bidalketan
- Lehen jabetze eskola sortu da Gasteizen(e)k Zer da soziolinguistika domestikoa? bidalketan
Artxiboak
- 2025(e)ko martxoa
- 2025(e)ko urtarrila
- 2024(e)ko abendua
- 2024(e)ko azaroa
- 2024(e)ko urria
- 2024(e)ko iraila
- 2024(e)ko uztaila
- 2024(e)ko ekaina
- 2024(e)ko maiatza
- 2024(e)ko apirila
- 2024(e)ko martxoa
- 2024(e)ko otsaila
- 2024(e)ko urtarrila
- 2023(e)ko abendua
- 2023(e)ko azaroa
- 2023(e)ko urria
- 2023(e)ko iraila
- 2023(e)ko uztaila
- 2023(e)ko ekaina
- 2023(e)ko maiatza
- 2023(e)ko apirila
- 2023(e)ko martxoa
- 2023(e)ko otsaila
- 2023(e)ko urtarrila
- 2022(e)ko abendua
- 2022(e)ko azaroa
- 2022(e)ko urria
- 2022(e)ko iraila
- 2022(e)ko abuztua
- 2022(e)ko uztaila
- 2022(e)ko ekaina
- 2022(e)ko maiatza
- 2022(e)ko apirila
- 2022(e)ko martxoa
- 2022(e)ko otsaila
- 2022(e)ko urtarrila
- 2021(e)ko abendua
- 2021(e)ko azaroa
- 2021(e)ko urria
- 2021(e)ko iraila
- 2021(e)ko uztaila
- 2021(e)ko ekaina
- 2021(e)ko maiatza
- 2021(e)ko apirila
- 2021(e)ko martxoa
- 2021(e)ko otsaila
- 2021(e)ko urtarrila
- 2020(e)ko abendua
- 2020(e)ko azaroa
- 2020(e)ko urria
- 2020(e)ko iraila
- 2020(e)ko abuztua
- 2020(e)ko uztaila
- 2020(e)ko ekaina
- 2020(e)ko maiatza
- 2020(e)ko apirila
- 2020(e)ko martxoa
- 2020(e)ko otsaila
- 2020(e)ko urtarrila
- 2019(e)ko abendua
- 2019(e)ko azaroa
- 2019(e)ko urria
- 2019(e)ko iraila
- 2019(e)ko abuztua
- 2019(e)ko uztaila
- 2019(e)ko ekaina
- 2019(e)ko maiatza
- 2019(e)ko apirila
- 2019(e)ko martxoa
- 2019(e)ko otsaila
- 2019(e)ko urtarrila
- 2018(e)ko abendua
- 2018(e)ko azaroa
- 2018(e)ko urria
- 2018(e)ko iraila
- 2018(e)ko uztaila
- 2018(e)ko ekaina
- 2018(e)ko maiatza
- 2018(e)ko apirila
- 2018(e)ko martxoa
- 2018(e)ko otsaila
- 2018(e)ko urtarrila
- 2017(e)ko abendua
- 2017(e)ko azaroa
- 2017(e)ko urria
- 2017(e)ko iraila
- 2017(e)ko uztaila
- 2017(e)ko ekaina
- 2017(e)ko maiatza
- 2017(e)ko apirila
- 2017(e)ko martxoa
- 2017(e)ko otsaila
- 2017(e)ko urtarrila
- 2016(e)ko abendua
- 2016(e)ko azaroa
- 2016(e)ko urria
- 2016(e)ko iraila
- 2016(e)ko abuztua
- 2016(e)ko uztaila
- 2016(e)ko ekaina
- 2016(e)ko maiatza
- 2016(e)ko apirila
- 2016(e)ko martxoa
- 2016(e)ko otsaila
- 2016(e)ko urtarrila
- 2015(e)ko abendua
- 2015(e)ko azaroa
- 2015(e)ko urria
- 2015(e)ko iraila
- 2015(e)ko uztaila
- 2015(e)ko ekaina
- 2015(e)ko maiatza
- 2015(e)ko apirila
- 2015(e)ko martxoa
- 2015(e)ko otsaila
- 2015(e)ko urtarrila
- 2014(e)ko abendua
- 2014(e)ko azaroa
- 2014(e)ko urria
- 2014(e)ko iraila
- 2014(e)ko uztaila
- 2014(e)ko ekaina
- 2014(e)ko maiatza
- 2014(e)ko apirila
- 2014(e)ko martxoa
- 2014(e)ko otsaila
- 2014(e)ko urtarrila
- 2013(e)ko abendua
- 2013(e)ko azaroa
- 2013(e)ko urria
- 2013(e)ko iraila
- 2013(e)ko abuztua
- 2013(e)ko uztaila
- 2013(e)ko ekaina
- 2013(e)ko maiatza
- 2013(e)ko apirila
- 2013(e)ko martxoa
- 2013(e)ko otsaila
- 2013(e)ko urtarrila
- 2012(e)ko abendua
- 2012(e)ko azaroa
- 2012(e)ko urria
- 2012(e)ko iraila
- 2012(e)ko abuztua
- 2012(e)ko uztaila
- 2012(e)ko ekaina
- 2012(e)ko maiatza
- 2012(e)ko apirila
- 2012(e)ko martxoa
- 2012(e)ko otsaila
- 2012(e)ko urtarrila
- 2011(e)ko abendua
- 2011(e)ko azaroa
- 2011(e)ko urria
- 2011(e)ko iraila
- 2011(e)ko abuztua
- 2011(e)ko uztaila
- 2011(e)ko ekaina
- 2011(e)ko maiatza
- 2011(e)ko apirila
- 2011(e)ko martxoa
- 2011(e)ko otsaila
- 2011(e)ko urtarrila
- 2010(e)ko abendua
- 2010(e)ko azaroa
- 2010(e)ko urria
- 2010(e)ko iraila
- 2010(e)ko uztaila
- 2010(e)ko ekaina
- 2010(e)ko maiatza
- 2010(e)ko apirila
- 2010(e)ko martxoa
- 2010(e)ko otsaila
- 2010(e)ko urtarrila
- 2009(e)ko abendua
- 2009(e)ko azaroa
- 2009(e)ko urria
- 2009(e)ko iraila
- 2009(e)ko abuztua
- 2009(e)ko uztaila
- 2009(e)ko ekaina
- 2009(e)ko maiatza
- 2009(e)ko apirila
- 2009(e)ko martxoa
- 2009(e)ko otsaila
- 2009(e)ko urtarrila
- 2008(e)ko abendua
- 2008(e)ko azaroa
- 2008(e)ko urria
- 2008(e)ko iraila
- 2008(e)ko abuztua
- 2008(e)ko uztaila
- 2008(e)ko ekaina
- 2008(e)ko maiatza
- 2008(e)ko apirila
- 2008(e)ko martxoa
- 2008(e)ko otsaila
- 2008(e)ko urtarrila
- 2007(e)ko abendua
- 2007(e)ko azaroa
- 2007(e)ko urria
- 2007(e)ko iraila
- 2007(e)ko uztaila
- 2007(e)ko ekaina
- 2007(e)ko maiatza
- 2007(e)ko apirila
- 2007(e)ko martxoa
- 2007(e)ko otsaila
- 2007(e)ko urtarrila
- 2006(e)ko abendua
- 2006(e)ko azaroa
Azaroak 6
2021-11-06 // Sailkatu gabea // Iruzkinik ez
(eta blogak 15, 15 urte!).
Orain dela 15 urte, zoro-haize batek joa, erabaki nuen bloga sortzea. Ordutik, 1250 biderrez argitaratu dut; ordutik, blogak modaz pasatu dira (azken mohikanoak gaitun!); ordutik, euri asko egin du eta, ordutik, gauza asko aldatu dira.
Blogak aldatu dit bizitza, goitik behera eta ezker-eskuma. Blogak ahaldundu nau, biziarazi nau, ateak han eta hor ireki dizkit. Bloga barik, seguruenik ez nintzateke doktore, seguruenik ez nuke libururik argitaratuko, seguruenik ezagutzen dudan jende interesgarri asko ez nuke ezagutuko, seguruenik ez nituzke bizi izan ditudan abentura asko biziko. Hala da, eta eskerrik asko denoi!
Ze, gainera, bloga bada aske(ago) adierazteko gune aparta, alternatiboa eta amateurra da, burujabe zara (idazle, zuzentzaile, editore, zuzendari eta banatzailea zara), gura duzunean eta gura duzunari buruz berba egin zenezake, gura duzun neurri eta doinuan.
Eta, gainera, nik ez diot begiratzen bisita kopuruari, ez diot begiratzen posizionamenduari, ez diot begiratzen berba gako egokienak hautatu ditudan. Berdin zait, hau ez da obligazioa, ez da betebeharra. Fuera horiek guztiak! Eta jarraituko dugu topo egiten helbidetxo honetan, Argiari esker.
15 urte. Gura nuen aurten zerbait berezia egin, podcast bat egin gura nuen, baina azkenean putza. Etorriko da hori ere bai (edo ez, baina inork lagunduko balit, ba akaso, agian, beharbada, apika bai). 15 urte soilik idazten, 15 urte edukiak sortzen eta espero dezagun luze jarraitzea, gogoa badudalako oraindik idazten jarraitzeko.
Dekolonizatzen
2021-11-02 // Sailkatu gabea // Iruzkinik ez
Uda honetan berriro irakurri behar izan dut “Trikua esnatu da” liburua, lana dela eta. Eta gozatu dut, bigarrenez, eta ñabardura berriak erantsi lehen irakurketari. Lehen irakurketa horretan goraipatzen nuen dekolonizazioari emandako garrantzia eta bigarrenean hori berori nabarmendu zait berriro ere.
Izan ere, egileen berbetan, euskalgintza osoa dekolonizazio ariketa bat baino ez da. Euskara batua, toponimia zaharra berreskuratzea, euskal izenak jartzea alaba eta semeei, mitologia eta ohiturak (dantzak, jaiak, errituak, …) berreskuratu eta zabaltzea, historia berridaztea, kantu tradizionalak berreskuratu eta berritzea, literatura berri eta berritzailea idatzi eta argitaratzea, alfabetatzeko eskolak abiatzea, hiztun osoak sortzeko faktoriak eratzea, …
Uste dut barne eta kanpoko dekolonizazioaz asko ikasi behar dugula oraindik, asko hausnartu, asko irakurri, asko gureganatu eta asko eztabaidatu. Horretarako, aukera ona izango dugu azaroaren 18an Algortan, Azebarri kulturgunean, Onintza Odriozola eta Saioa Iraolarekin. Gustu baduzue, eman izena hemen: labur.eus/euskalegintza
Deskonexio ariketak
2021-10-25 // Sailkatu gabea // Iruzkinik ez
Uda honetan irakurri dut Andreu Gonzalezek idatzitako “Manual d’autoajuda para catalanoparlants” liburua. Bertan hizkuntza kolonialismotik deskonexio ariketa batzuk aipatzen ditu. Itzuli eta gure egoerara moldatu ditut horiek:
minuskulaz
2021-10-18 // Sailkatu gabea // Iruzkinik ez
bell hooks idazleak beti idazten du bere izen-abizenak minuskulaz (eta nik ere sarritan izaten dut tentazio hori). Azken finean, berak hori egiten du egiletza zalantzan jartzeko, unibertsitateak ematen ei duen autoritatea zalantzan jartzeko. Eta, horri tiraka, liburuak berba lauz idazten ditu eta ez akademieraz. Izan ere, teoria egin behar da ahoz transmititzeko moduan. Bere ustez, teoriak ezin badu ahoz adierazia izan, ez digu balio.
Teoriak, gurean, ez du izan fama onik. Intelektualak mespretxatzea oso gurea izan da (eta da). Baina joerak aldatu nahi baditugu eta mugak gurutzatu, behar dugu teoria. bell-en berbekin jarraituta, teoria produzitu behar da askatzailea izan daitekeen praktika bezala. Hala ere, kartografiak marraztu arren, mapak marraztu arren, bidea ibilian egiten da, praktikak elikatzen du teoria, eta alderantziz.
Praktiketatik eratorritako jakintzak behar ditugu, praktikak eurak ernaltzeko. Teoriaren produkzio horretan, berak garrantzi handia ematen die esperientziei, aitormenei eta testigantzei. Azken buruan, berak gura duen teoria kolektiboa(goa) izan behar da.
Eta horri gehitu behar zaizkio pasioaren tantak. Pasioa behar du gure teoriak, pasioa behar du gure jardunak, gure praktikak. “Eta pasioa da hemen exijitzea zilegi den gutxieneko hori” (BTX).
Minuskulaz beti, berba lauz beti, akademieratik urrun. Ni tesi doktoralean hori egiten saiatu nintzen, nire apaltasunean egin ere. Azken finean, ahalegindu nintzen nire balizko irakurleei neure hizkera kontzeptualaren edukiak helarazten, ahalik eta modurik eskuragarrian. Ainhoa Gutierrezek hauxe esan zuen orain gutxi Argian egindako elkarrizketan: “Batek errealitatearen indizea eskaintzen badizu eta besteak magia puntua, zerk dio ezin direnik nahastu?”. Eta bat nator. Eta bell-ekin ere bat nator: akademia bai, baina neurrian.
Aitatuz
2021-10-13 // Aipuak // Iruzkinik ez
“Bertakoa da egokitua dagoelako lur batera, ekosistema batera, egiteko modu batzuetara eta kultura batera”.
Marta Barba
“Tradizioaren transmisioa etengabeko sorkuntza prozesua da: garai berrietara moldatzeko hautatzen nahiz alboratze lan eraikitzailea”.
Ana Gandara
“Batuaren arau murriztailez abusatzeak
konbentzitzen zaitu
behekoek berba egiten ez dakitela”
O Leo-ren haiku bat, nire itzulpen-bariazioarekin
“Euskara bizia da bizitzaren hizkuntza deklinatzen duena”.
Joseba Barriola
“Ahalko banu, aldatuko nuke portaera kolektiboa: ezin dugu delegatu normalizazio prozesua erakundeetan, gobernuzkoak izan edo ez izan. Ezin dugu itxaron administrazioak -dena delakoa- aldaketa sozialaren motor izatea, ezin dugu itxaron kuota bat ordaintzen dugun elkarteak arazoa konpondu dezan. Aldaketa sozialaren prozesua prozesu parte hartzailea da eta denok parte hartu behar dugu aktiboki, apur bat edo asko, gure ahalmenen arabera; baina parte hartzerik gabe ezinezkoa da gauzak aldatzea”
Sechu Sende
“Lankidetzaren ordua da. Hizkuntza politikak ez dira garatzen bakarrik goitik behera, hainbat norabidetatik baizik, hainbat alorretatik eta hainbat eragilek sustatuta. Behar dugu adimen kolektiboa eta lankidetza”
F. X. Vila
Hamar apunte trinkotzeari buruz
2021-10-04 // Sailkatu gabea // Iruzkinik ez
Tesian aipatu nuen euskara elkarteek ez dutela definitu euren azken helburua, hau da, euskaldunon komunitatearen trinkotzea. Artikulu honekin ez dut inondik ere kontzeptua zedarritu gura, mugatu gura. 10 apunte baino ez dira, gehiago garatu beharrekoak guztiak. Esker bereziak eman nahi dizkiot Imanol Larrañagari, bere bulkadaz sortuak baitira apunte hauek.
Baga:
Oinarrietara jo behar da lehenik, Txepetxengana. Ea berak zer zioen gai honi buruz: “Hizkuntza minorizatu baten hiztunek alde batera utzi behar duten lehen superstizioa da Gobernuaren ekimenak (izan Estatua, autonomia-erkidegoa, kantoia edo dena delakoa) berak bakarrik edo kanpotik ekarritako aditu kualifikatuaren laguntzaz konponduko dituela gaitz guztiak eta hartuko dituela neurri egokiak mehatxatutako hizkuntzari dagokion erabilera lehengoratzeko». Superstizioa baztertu eta hiztunek eurek hartu behar dute bere gain eta bere bizkar erabilera bizkortzeko eta suspertzeko ardura, euren komunitatea biziberritzearen ardura, alegia. «Atzerabidean den minoria bat ez da salbatuko minoriako kide ez direnen intentzio oneko ekintzen bidez. Bakarrik salba daiteke bere kabuz: eta, orduan, bere kideek hartzen badute atzerapen hori gelditzeko borondatea, erakundeak eta beharrezkoak diren baliabideak lortzen badituzte, hartu ahal izango dituzte beharrezkoak diren neurriak».
Biga:
Txepetxek borondatea edo kontzientzia jartzen du abiapuntutzat, oinarritzat. Nik ere berdin pentsatzen dut. Hala ere, nik eguneratu gura dut berbategia eta honela deitu: autoestimua da abiapuntua. Autoestimu hori kolektiboa izan behar da, baina ez da ahaztu behar autoestimu kolektiboa lortzeko beharrezkoa dela banakoen autoestimua. Hortaz, trinkotzeak eskatzen du aurretiaz baldintza hau: autoestimu banako zein kolektiboa (ahalduntze banako zein kolektiboa ere deitu dakioke, baina tira!).
Higa:
Autoestimutik abiatuta, ahalduntzetik abiatuta, duintasunetik abiatuta, trinkotzeak beste kontu batzuk ere eskatzen ditu. Talde pertenentzia landu beharra du trinkotu gura duenak, talde harrotasuna gurago bada. Eta proiekzioa. Hau da, etorkizunera begirako “ametsa” ekoitzi behar du.
Laga:
Baina hori baten batek sustatu behar du, baten batek bulkatu behar du: talde edo gune eragilea edo bulkatzailea. Eta hor niri galdera bat datorkit burura: zer distantzia dago gune eragilearen eta komunitatearen artean? Egin al da hori laburtzeko beharrezkoa den guzti-guztia?
Boga:
Baina …. kontuz. Txepetxek aipatu du ez delegatzea. Eta, hortaz, gune eragile hori ere komunitatea da. Inork trinkotu behar al du ezer? Ala gune eragile horrek “egin” behar du komunitatea? Ez al da pasatu behar gune eragile hori delegaziotik politika prefiguratiboa egitera? Gaurtik gura duguna gaurtik egitera? Zalantzak ditut …
Sega:
Autoeratzea, performatibitatea eta diskurtso propioa. Horiek dira gutxieneko elementuak. Eta horietako bakoitzean sakondu beharko genuke. Autoeratzean, adibidez, euskaldunentzako zerbitzuak eraikiz; perfomatibitatean, esate baterako, euskarazko kontsumoa nabarmen areagotzeko dinamikak abiatuz; eta diskurtso propioan, kasurako, hizkuntza ekologiaren oinarrietan sakonduz eta, batez ere, oinarri horiek jendarteratuz, modu kontziente eta masiboan.
Zai:
Komunitatearen kideen artean lika-lanak egiteko liturgiak behar dira, errituak, bat egiteko eta batera ekiteko une eta guneak. Zentzu horretan, niri oso interesgarria egiten zait Brasilgo MSTkoek aipatzen duten mistika kontzeptua (gureganatu beharko genuke eta gurera ekarri, gure moduetara eta egitekoetara ekarri, jakina).
Zoi:
Emozioak. Horiek mugitzen dute gure gorputza. Gainera, horiek ere erakartzen dute (edo ez). Uste dut lilura berreskuratzeko ahalmena garatu behar dugula (zelan? Ba ez dakit, baina egin beharko dugu, kulturgintzaren bidez-edo). Lilura erakartzeko, lilura gu gusturago egoteko, lilura komunitateko kideen arteko lika-lanak egiteko. Eta lilura sortze horretan (eta “ametsa” ekoizteko ere balio dezake), euskaratik eta euskaraz mundu berri eta justuagoa egin daitekeela aipatu beharko genuke. Hori izan daiteke indar-ideia: euskaratik eta euskaraz mundu hobea egin genezake: ekologikoa, justuagoa, berdinzaleagoa.
Bele:
Baina gatozen lurrera. Gorago lan-ildo batzuk zirriborratu ditut (autoeratzea eta abar). Baina nik uste dut kontzientzia, borondatea edo autoestimua deitutako horri ere egin beharko geniokeela kasu. Eta, horretarako, agian bide bat izan daiteke ahalduntze eskolena. Feminismoak garatu ditu bere alorrean horietakoak, eta euskara elkarteen mugimenduan ere egon dira ahalegintxo batzuk horretara hurbiltzeko: Gasteizeko Oihaneder da garatuena, Lau Haizetarako kideak ere ari dira horri bueltaka, Elgoibarko Izarrak antolatzen duen Euskara ala Ezkara eta abar, baina nik gauza sendoago eta iraunkorrago bat dut buruan.
Arma:
Ikusten duzuenez, zalantzak dira nagusi, galderak dira nagusi. Nik ikuspuntu hau dut, nirea dena, baina bere horretan hutsaren hurrengoa balio duena. Izan ere, hau edo gogoeta kolektiboa da edo ez da. Aletxo bat da hau, apala, xumea eta barrenetik egindakoa (eta oso era eskematikoan). Eta abar.
Bizitza euskaraz “ospatzen” duten 100 proiektu
2021-09-30 // Sailkatu gabea // Iruzkinik ez
Joseba Barriolaren berba batzuetatik abiatuta ekin nion bizitza euskaraz “ospatzen” duten proiektuak batzeari. Honako hauek, hain zuzen ere:
100 batu ditut, 100, seguruenik 100dik gora batu zitezkeen, baina 100 dira (adibidez, Kukulaisi edo Audioliburuak euskaraz). Aska dezagun hitza, hauspotu dezagun hitzaren sua. Liberazioari itxoiten ez dioten 100 proiektu bizigarri euskaratik eta euskaraz.
Labore (Oarsoaldea, Bilbo eta Txingudi), Elikagunea (Azpeiti), Lakari (Zarautz), Bidazi (Bidasoaldea), Marisatsa (Durangaldea), Landare (Iruñerria), Bioalai (Gasteiz) eta askotariko kontsumo-taldeak eta ekoizleak.
96: Erabil kolektiboa: euskaldunak ahalduntzeko lanean ari den elkarte irekia da, Ipar Euskal Herrian. Profesionalez eta herritarrez osatutako elkartea da eta haren helburua da euskararen biziberritzean ekarpen landu eta zehatza egitea. Tailerrak egiten dituzte, euskarri pedagogikoak eta abar.
Postdata bi: bizitza “ospatzen” euskaraz
2021-09-27 // Sailkatu gabea // Iruzkinik ez
Bizitza euskaraz “ospatzen” duten 50 proiektu ekarri nituen plazara. Horren ostean beste 30 ekarri nituen. Eta gaur azken 20 proiektu ekarri ditut, 100 osatu arte. Eta hau, momentuz, hemen amaitzen da. Eta, gainera, konturatu behar dugu euskararekin egiten ari garen biziberritze ariketa kolektibo erraldoi honek balio dezakeela beste gai sozial zaurgarrietarako. Lorea Agirrek dioen modura, bizitza bizigarriagoak, justoagoak, berdinzaleagoak lortzeko aldaketen multzoa da eraldaketa soziala. Eta eraldaketa sozial hori euskaraz behar da izan, hemen.
96. Erabil kolektiboa: euskaldunak ahalduntzeko lanean ari den elkarte irekia da, Ipar Euskal Herrian. Profesionalez eta herritarrez osatutako elkartea da eta haren helburua da euskararen biziberritzean ekarpen landu eta zehatza egitea. Tailerrak egiten dituzte, euskarri pedagogikoak eta abar.
Alternatiboak euskarazko kulturgintza hauspotzen
2021-09-20 // Sailkatu gabea // Iruzkinik ez
bell hooks-en “Enseñar a transgredir” liburua irakurri dut uda honetan. Berak, besteak beste, pedagogia alternatiboaren garrantziaz dihardu (aipatzen ditu esklaboek emandako klase klandestinoak, esklaboek ahoz transmititutako kontakizunak, klub auto-antolatuak, …). Hori irakurtzen ari nintzela, euskaraz pedagogia alternatibo horrek duen eta izan duen garrantzia etorri zitzaidan burura behin eta berriz (ikastolak eta eskolak, gau-eskolak eta euskaltegiak, bertso eskolak eta abar). Harremanen bidez sortzen da jakintza oro, istorioak kontatzea eta biziaraztea prozesu kolektiboa baita.
Gogoratu nintzen ere Esan Ozenkik 30 urte bete zituela eta Fermin Muguruzak pedagogia ikasi zuela. Eta inoiz irakurri niola musika pedagogiagatik aldatu zuela inpaktu askoz handiagoa lortzen zuelako. Eta Karlos Osinagak elkarrizketa honetan esaten dituenak. Eta nire bizipen asko ere gogoratu nituen (horiek hurrengo batean, irakurle).
Eta momentu horretan (liburua irensten ari nintzen bitartean) Berriak udako serie bat egin zuen sei sortzailerekin (Unai Iturriaga, Amancay Gaztañaga, Arantxa Lannes, Paula Estevez, Ane Pikaza eta Oier Guillan). Ba, Unaik aipatu zuen H28k izan zuen garrantzia, Amancayk Zestoako gaztetxea, Arantxak Uztaritzeko Iratxo dantza taldea, Paulak esan zuen bera mugitzen zen leku gehienak autogestionatuak direla eta Oierrek, azkenik, Mikelazulo kultur elkartea. Hau da, 6tik 5ek aipatu zuen modu batera edo bestera pedagogia alternatiboa. Eta horrek hauspotu zuen neure susmoa.
10 kontu deigarri Kataluniatik
2021-09-13 // Sailkatu gabea // Iruzkinik ez
Aurton lehendabiziko aldiz izan naiz Katalunia barneko aldean (Bartzelonan sarritan izan banaiz ere). Hainbat kontu deigarri ikusi ditut han eta hor, eta hizkuntzari dagokionez honako hauek (10+1):
Baga
Lleidako herri bateko jatetxea gomendatu digute, oso ondo jaten omen delako. Hara joan eta ekarri digute karta. Eta … zer eta katalan hutsez! Biba zuek! Beste egun batean beste jatetxe batera joan eta karta elebidunez. Baina … gaztelaniazko itzulpena (bai, itzulpena zela igarri egiten zen) akatsez josia! Eta, azkenik, atzo bertan Terrassako beste jatetxe batean, karta ostera ere katalan hutsez!
Biga
Egun batzuetan behin eta berriro pasatu gara Montferrer herriko poligono industrialetik. Errotulu guztiak errepasatu eta guztiak, guzti-guztiak, katalan hutsez!
Higa
Egun batean telebista jarri dugu (ez gara oso telebistazale, ez han ez hemen). Eta deskubritu dugu badela katalan hutsez 24 orduko albistegi-katea. Eta nik behintzat flipatu dut (ze urrun dagon Kamerun).
Laga
Gero beste kate batean doblatutako film bat ikusi nuen (nahiko modernoa zelakoan nago, barkatu nire zinema kultura falta). Eta berriro kanta bera etorri zitzaidan ezpainetara.
Boga
Consum supermerkatu batean sartu eta fruta erostera jo nuen. Eta frutategia katalan hutsez (horrek ez ninduen harritu), baina fruta pisatzeko makinak prezioak katalan hutsez ematen zituen. Hori da hori!
Sega
ANCren postu batera hurbildu gara, diadarako materiala salgai zutela. Katalanez egin digute berba. Momentu batean, haietako batek esan dio besteari: hauek euskaldunak dira, egin espainolez. Eta guk erantzun, ez, inola ere ez. Ulertzen ez badugu, esango dizuegu, baina ez aldatu.
Zai
Abuztuko egunetan albiste izan da Kataluniako ikus-entzunezkoen inguruko legea. Horri lotuta, Plataforma per la llengua-k azken hauteskundeen harira egindako dekalogoa deskubritu eta flipatu nuen. Bitartean, gurean ere ari gara, pantailak euskaraz eskatzen. Ea ba!
Zoi
Egun batean joan ginen bunker batzuk bisitatzera. Ez genuen aldez aurretik begiratu ez erreserbatu. Hara heldu eta esan ziguten bisita katalanez zela. Guk esan genien aurrera, baina azkenean bisitako beste kideek ezetz esan zuten, eurak euren artean ere gaztelaniaz ari direla eta gaztelaniaz egiteko. Eta hala joan zen.
Bele
Baina handik egun batzuetara Garriguella izeneko kooperatibara egin genuen bisita. Aldez aurretik erreserbatu eta hori guztia. Hara heldu orduko, gidariak galdetu zuen ea katalanez egingo zuen bisita. Eta denok baietz, guk barne. Ulertu genuen dena eta ardo kata egiten ari ginen bitartean, gidaria konturatu zen guk ez genekiela katalanez. Ahalegintxo bat egin zuen gaztelaniaz egiteko, baina esan genion ezetz, segitzeko katalanez, primeran ari ginela ulertzen. Eta horrela amaitu zuen. Bisita amaituta, han egondako bikote bat gugana hurreratu zen eta bihotzez eman zizkiguten eskerrak. Eta gu pozarren, jakina.
Arma
Eta lehen berba, eta bigarrena eta hirugarrena ostean. Ia leku guztietan horrela artatu gaituzte eta gu pozez, inongo momentutan adierazi barik zer hizkuntzatan egin.
Tiro
Eta ikusgarria da hango hormek, etxeek eta leihoek oihukatzen dutena. Ikusgarria! “Paretek esan ohi dute paperek isiltzen dutena”. Eta itzela zapatuan bertan Laietana kalean eta inguruetan batu ziren/ginen 400.000 pertsona. Biba zuek!