Aberriaren inpaseak

Atalak: Irakurgaiak

Askotan liburu bati eskatu ahal zaion gauzarik onena da pentsaraztea. Eta horixe izan da, hain zuzen ere, Joseba Zulaika antropologoaren “Aberriaren inpaseak” eragin didana. Eta horren erakusgarri liburutik erauzitako hainbat aipu, amu moduan-edo:

Euskara inpasean dagoela esatean, deserosoa izan arren espazio honetan bizitzea, derrigor atzerakada bat dela esan nahi al dugu? Edo ohartarazten digu aurreko analisiak eta ametsak ez zeudela errealitatean behar hainbat oinarrituak?

Agian aldatu ez dena euskaldunon autosabotaia eta agoniazko zaletasuna da.

Geure buruak konbentzitzen baditugu partidua goleadaz galtzen ari garela, zein gazte eta etorkin erakarriko ditugu kanzerrak harrapatuta dagoen euskararen kausa galdura? Azken helburua baldin bada euskararen inguruan komunitate justu eta aurrerakoia eraikitzea, honen benetako etsaia desio politikoaren hondoa jotzea da.

Ramon Saizarbitoriaz ari dela, honako hau dio egileak:

Arrazoi dute, dio, euskarak balio sinbolikoa galtzea bere garapenaren ondorio besterik ez dela diotenak, baina, ezin da ahaztu, halere, egoera kritiko batean gaudela, aurretikoa baino hobea, askoz hobea ere bai, baina garapenaren arriskuen aurrean jartzen gaituena, oraindik ere azpigarapenaren kalte guztiak gainditu gabe gaudela, alegia.