Euskaltopiak

Atalak: Sailkatu gabea

Etorkizuna ez da existitzen. Etorkizuna gaur da. Gaur da bihar. Etorkizuna gaurdanik hasi behar da egiten. Eta belaunaldi bakoitzak definitu behar du zer den beretzat mundu hobe bat. Ez 0tik hasita, noski, baina bai berera ekarrita. Honela jaso nuen aipu batean Intza Casamajouk esandako berbak EHZ dela eta:

Transmisioa garrantzitsua da, baina talde berriak bere lekua egin behar du. Belaunaldi bakoitzak bere ekarpenekin utzi behar du arrastoa.

Maoriek esaten omen dute hau: etorkizunera ibiltzen noa, baina begiak iraganean iltzatuta. Antzekoa esaten omen zuen Jorge Oteizak: arraunaren logika da gurea, atzera begira jarri aurrera egiteko. Eta Txepetxek ere bere libururik famatuenari Gure iraganarentzat etorkizun bat deitu zion (gaztelaniaz deitu zion arren).

Greenpeacek Ekotopiak izeneko komikia argitaratu zuen Astiberri argitaletxearekin (Sukar Horia taldeak ere utopien inguruko literatur lehiaketa egin zuen 2024an). Queertopiak, berriz, Bilboko Zinegoak festibalak (eta Nora Salbotxek ere Hik Hasi aldizkarian erabili berri du Hezitopiak kontzeptua). Uste dut guk ere euskaltopiak jarri beharko genituzkeela martxan (ekotopia eta queertopia izan beharko dira ere), etorkizuna gaurdanik egiten hasteko. Etorkizun desiragarriak beti ere. Alba Garmendiak “Etxeko leihoak unibertsora” liburutxo zoragarrian dioen bezala, orainaldiaren kritikan oinarritzen baita utopia.

Hortaz, goazen hizkuntza praktika askatzaileak imajinatzera (eta, ahal bada, gauzatzera), goazen fikzioaren jolas eta esperimentazioekin aritzera, goazen pentsatzera zer tradizio desasmatu, zer tradizio berrasmatu, zer tradizio berreskuratu eta zer tradizio sortu behar dugun, goazen pentsatzera euskaltopia posibleetan. Ze, gurean ere geroak lainotuta jarraitzen du (agian, eguzkitsu egotea ere ez da lar ona, agian eguraldiari lotutako beste metafora bat beharko genuke).