Mehatxu sotila

Atalak: Ekonomia, Gizartea

Andonik esan dit oraingoan ez duela greba egingo, ezin duela. Nagusiak debekatu al dion galdetu diot. “Ez, baina ostiralerako pieza guztiek bukatuta egon behar dutela agindu dit, eta horretarako ostegunean lan egin beharko dut nahitaez”. Sotilki egindako mehatxua ere mehatxu da.

Krisia hasi zenetik, ostegunekoa seigarren greba orokorra izango da Euskal Herrian.

Hizkuntza Eskolan azterketak greba egunean egitea lanera behartzeko beste modu sotil bat da, adibidez. Berdin gutxieneko zerbitzu “gehiegizkoak” ezarriz gero, sindikatuek salatu duten moduan.

Greba egunean lan egiteko eskubidea bermatzearekin matraka ematen dutenei entzun nahiko nieke greba eskubidea ere tinko defendatzen. Izan ere, garaiotan inoiz baino handiagoa da hurrengo EREan kaleratua izateko beldurra, eta –subliminalki edo agerian– hori baliatzen da enpresa ugaritan, ez bakarrik greba oztopatzeko, baita ordu-estrak eskatzeko, diru gutxiagogatik betekizun gehiago agintzeko edo oro har lan-baldintzak eskasteko.

Lanuzteari aurka egiteko erarik sotilena, dena den, herritarrona da maiz: greba egun asko direla dagoeneko, egun horretako soldata galtzeko baino ez duela balio, agintariek politika berberarekin jarraituko dutela greba orokorra egin ala ez… Greba egun bat baino estrategia eraginkorragoak bilatu behar ditugula egoerari aurre egiteko? Guztiz ados, baina herritarron indarra eta haserrea erakusteko gutxieneko adierazpide honekin bat egiteko prest ez dagoena inplikatzen al da –inplikatuko al da– mobilizazio eta estrategia bortitzagoetan? Eskaintzen al du alternatibarik kexatik harago?