Ia-euskaldunak

Atalak: Sailkatu gabea

Euskal soziolinguistikan badago betidanik oso deigarri egin zaidan kontzeptu bat: ia-euskaldunak. Definizioa hauxe litzateke: euskaraz ongi edo nekez ulertu eta nekez hitz egiten dutenak. Baina kategoria horren azpian hiru azpi-kategoria daude:

• Ia-euskaldun alfabetatuak: euskaraz ongi edo nekez ulertu, nekez hitz egin eta ondo edo nekez irakurtzen eta idazten dutenak.
• Ia-euskaldun alfabetatugabeak: euskaraz ondo edo nekez ulertu, nekez hitz egin eta ez irakurtzen eta ez idazten ez dakitenak.
• Ia-euskaldun pasiboa: euskaraz ondo edo nekez ulertu eta batere hitz egiten ez duten pertsonak.

Deigarria egin zait izendapena, esan dudan moduan. Momentu batzuetan pentsatu izan dut erdi-iraingarria izan daitekeela horrela deitzea, baina gaur egun agian beste iritzi bat dut. Izan ere, ia-euskaldun kategoriak argi adierazten du euskalduntasuna, ezer izatekotan, eraikia dela eta, hortaz, horrek ere aukera ematen duela kategoria batetik bestera igarotzeko. Gainera, ia-euskaldun horrek (gaztelaniaz cuasi-euskaldun, frantsesez ez dut topatu) balio dezake naturalizazio prozesu batzuk deuseztatzeko eta hizkuntzen arloan dauden aurreiritzi linguistiko batzuk (adibidez, ama hizkuntzaren ideologia) deseraikitzeko. Agian hori da edo agian baikorregia naiz, beste behin ere.