Poesia gudu zelai modura

Atalak: Sailkatu gabea

Poesia eta hizkuntza minorizatuak dei zitekeen blogeko artikulu hau, baina ez da. Izan ere, beti harritu nau hizkuntza minorizatuetan (edo, behinik behin, ondoen ezagutzen ditudan komunitateetan) poesiak zer garrantzia duen, bai Euskal Herrian, zein Galizian edo Cuetzalan aldean.

Nerabezarotik datorkidan susmoa da. Gogoratzen dut 15-16 urterekin hasi nintzela poesia irakurtzen, euskaraz. Niretzat ia pentsaezina zen gaztelaniazko poesia irakurtzea (eta ia gaur egun arte, oso gutxi dira gaztelaniaz irakurri ditudan poesia liburuak). Eta neure inguruko erdaldunek flipatzen zuten, poesia irakurtzen eta euskaraz?

Galizian ere flipatu dut askotan poesiarekin duten harremanarekin. Salvaterra do Minhoko poesia festibaletik hasita eta galizieraz poesian dagoen produkzio erraldoieraino (erraldoia ulertu behar da beste generoekin alderatuta, beti ere). Cuetzalanen ere gogoratzen dut hizkuntza planeko lehen proposamenetako bat poesia lehiaketa abiatzea izan zela.

Eta inoiz galdetu izan diot neure buruari? Hau guztia zer dela eta? Orain gutxi irakurri dudan liburu batean topatu dut erantzuna (edo erantzunetako bat gutxienez) Galeseko egoerari aplikatua: poesia lantzea ulertu zen prestigioa lortzeko gudu zelai modura (“No hablarás”, James Griffith).