Egin kasu Mafaldari

Atalak: Gizartea, Hezkuntza, Literatura

50 urte bete dira aurten, Mafaldaren istorioek egunkaritik liburura salto egin zutela. Ingurua etengabe auzitan jartzen zuen neskato argentinarraren gogoeta zorrotzek zer pentsatua ematen dute oraindik.

“Ez ote da izango, egungo bizitza modernoak gehiago duela modernotik bizitzatik baino?”. Esaldi filosofiko burutsuak utzi dizkigu Mafaldak. Ados, pesimista handia da, baina pesimista umoretsua, azkarra, garratza. Erdi mailako familiaren ajeez, lanaren esklabotzaz, kapitalismoaz, emakumeek jasaten duten zapalkuntzaz, nazioarteko politikaz, arrazakeriaz, desoreka sozialez, gizartearen miseriez… kritiko mintzo da Mafalda gaztetxoa, beti helduei galdera deserosoak planteatzen.

60-70eko hamarkadetan Quino komikilariak sortutako pertsonaiak kontrapuntua jartzen dioten lagunak, anaia txiki bat eta Burokrazia izeneko dortoka ditu. Neskato autonomoa da, kontzientziatua eta inkonformista, eta sakonean, gizateriarengan itxaropena galtzen ez duena. Hori bai, egin kasu Mafaldari: “Adi lagunok! Badirudi mundua aldatzeko azkar ibiltzen ez bazara, mundua bera dela zu aldatzen zaituena”.

Gehiagoren gose geratu bazara, hona hainbat tira komiko, jatorrizko bertsioan:

“Ontasunak nola funtzionatzen duen ulertzen hasi naiz”.

“Jabetza pribatuaren alde ala kontra zaude?”. “Segun eta zeinen jabetza pribatuaz ari garen”.

“Munduko bakea aldarrikatzen dut aulkitxo umil honetatik; azken finean Vatikanoak, Nazio Batuek eta nire aulkitxoak eragin bera dute”.

“Zertarako balio du ume izateak, ez badizute ume izaten uzten?!” / “Eta kontsumoaren gizartea kontsumoak gain hartzera iristen denean, zer?”.

“… bogan, soinean…”. “Metraileta bat daramala?”. “…soinekoa daramala…”. “Orduan ez hain bogan”.

“Zeinen txikia zaren! Nola duzu izena?”. “Askatasuna… Atera duzu dagoeneko zure ondorio inozoa?”.